–Ντροπή για την κοινωνία και τη χώρα να υπάρχουν άνθρωποι που νοικιάζουν το κάθε σετ όσο το… αγόρασαν
Αυτό που γίνεται στις παραλίες της Αττικής, αλλά και ολόκληρης της χώρας, με τις ξαπλώστρες και τις ομπρέλες δεν έχει προηγούμενο.
Οι μέχρι πρότινος ιδιοκτήτες παραλιακών αναψυκτηρίων ή καφενείων ξαφνικά έγιναν… παραλιάρχες και συμπεριφέρονται ως… σατράπηδες σε όσους καταφεύγουν στις ακτές αναζητώντας λίγη δροσιά, ειδικά τώρα που έχουν… σφίξει οι καύσωνες.
Οι καταγγελίες πολλές, οι βεβαιώσεις παραβάσεων χιλιάδες, οι διαμαρτυρίες του κόσμου, ο οποίος στο τέλος πληρώνει και το… μάρμαρο, ατελείωτες.
Τι συμβαίνει τελικά; Γιατί εφαρμόστηκε αυτός ο θεσμός, που το μόνο που καταφέρνει είναι να διευκολύνει τους τοπικούς άρχοντες να κάνουν απίστευτα ρουσφέτια σε κολλητούς τους –με το αζημίωτο υποπτευόμαστε–, να κάνει πλούσιους ορισμένους επιτήδειους επιχειρηματίες και να δημιουργεί στρατιές δυσαρεστημένων πολιτών, που δεν τους λογαριάζει κανένας;
Ποιος ο στόχος του νομοθέτη; Να κλείσει την παραλία για τον κόσμο, για να πλουτίζουν ορισμένοι σε βάρος του; Σε ποια χώρα ζει αυτός που νομοθετεί; Δεν γνωρίζει ότι οι δήμοι είναι εκτροφεία σκανδάλων, ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα βουτηγμένη στη διαφθορά, πως ό,τι και να θεσπιστεί θα παραβιαστεί την επόμενη μέρα, γιατί κάποιοι πρέπει να πλουτίζουν, και μαζί τους αυτοί που τους διευκολύνουν σε αυτό, είτε κλείνοντας τα μάτια είτε πετώντας στα σκουπίδια τις καταγγελίες των πολιτών;
Διαβάστε επίσης: Το… πάρτι με τις ξαπλώστρες πρέπει να τελειώσει, και γρήγορα
Με ποια εχέγγυα απέκλεισε τις παραλίες από τον κόσμο; Πώς ήταν τόσο σίγουρος ότι οι επιχειρηματίες θα περιορίζονταν στον χώρο τους και δεν θα έπαιρναν άλλο τόσο χώρο τζάμπα;
Νομίζουν ότι η Ελλάδα είναι ευνομούμενη χώρα ή δεν ξέρουν πού ζουν;
Και σε τελική ανάλυση, αφού θέλουν επιχειρηματίες στις παραλίες, γιατί τους αφήνουν να κερδοσκοπούν ασύστολα; Γιατί τους αφήνουν να… γδέρνουν τον κόσμο, γιατί κάνουν ότι δεν βλέπουν πως κάποιοι νοικιάζουν την ξαπλώστρα όσο την αγόρασαν; Το κέρδος είναι θεμιτό, η αισχροκέρδεια, όμως, είναι αδίκημα και διώκεται. Αφού, όμως, το κράτος ξέρει ότι εφόσον δεν παίρνει μέτρα για να πατάξει την αισχροκέρδεια την υποθάλπει, τη διευκολύνει, γιατί επιμένει στο ίδιο καθεστώς; Γιατί δεν βάζει φραγμούς στην κερδοσκοπία, γιατί δεν βάζει φρένο στην ασυδοσία, γιατί δεν προστατεύει τη νομιμότητα;
Τρόποι υπάρχουν. Απαιτείται όμως και διάθεση.
Οι επιχειρηματίες, που στις κοσμοπολίτικες πλαζ φτάνουν να νοικιάζουν την ξαπλώστρα 200 και 300 ευρώ, ισχυρίζονται πως είναι υποχρεωμένοι να βάζουν τέτοιες τιμές επειδή πληρώνουν δυσθεώρητα ενοίκια στους δήμους για την κατάληψη των χώρων. Αν υπήρχε πλαφόν στην τιμή ενοικίασης του χώρου και αν, με βάση αυτήν την τιμή, υπήρχε οροφή στην ενοικίαση της ξαπλώστρας, δεν θα ζούσαμε αυτόν τον παραλογισμό.
Το κράτος ξέρει να βάζει πλαφόν στις προσλήψεις προσωπικού και να παρεμβαίνει σε όλες σχεδόν τις λειτουργίες των ΟΤΑ, στις παραλίες… ξέχασε να παρέμβει;
Έχουν, όμως, ευθύνη και οι δήμαρχοι. Αν ήθελαν να εξυπηρετήσουν τον κόσμο, αν ήθελαν να έχουν παραλίες για όλους, επιχειρηματίες και κοινό, θα έβρισκαν τη λύση. Είναι όμως εθισμένοι στη διαπλοκή και στον μικροκομματισμό και δεν μπορούν να ξεφύγουν. Έτσι έχουν μάθει να λειτουργούν και αυτό κάνουν.
Ο δήμαρχος, όμως, μιας κεντρικότατης περιοχής της Αττικής, της Γλυφάδας συγκεκριμένα, τόλμησε και πήγε κόντρα στο ρεύμα. Έδειξε ότι η ΤΑ, όταν έχει αντανακλαστικά, όταν θέλει να είναι με τον κόσμο, μπορεί να το κάνει με πολλούς τρόπους. Ο συγκεκριμένος δήμαρχος έκανε το εξής απλό: Έβγαλε όλα τα μαγαζιά που υπήρχαν στις τρεις πλαζ του δήμου του, ξήλωσε όλες τις κατασκευές και απαγόρευσε τη λειτουργία μπαρ, αναψυκτήριων, κ.λπ., στον γιαλό. Όποιος θέλει καφέ, νερό ή οτιδήποτε άλλο, παραγγέλνει από καταστήματα που λειτουργούν στον ιστό της πόλης, εκτός παραλίας. Οι παραλίες είναι ελεύθερες για όλους. Χωρίς ομπρέλες, χωρίς ξαπλώστρες, χωρίς κερδοσκόπους και θύματα.
Λύσεις για να κοπεί ο βήχας των κερδοσκόπων, για να ανοίξουν οι παραλίες στον λαό, για να μπορεί ο καθένας να δροσίζεται δωρεάν στην ακτή, χωρίς νταβατζήδες και αρπακτικά, υπάρχουν. Και στην τελική, αν κάποιος διαθέτει χοντρό πορτοφόλι και θέλει να πληρώσει ξαπλώστρα, ας πάει σε ένα παραλιακό ξενοδοχείο, όπου μπορεί να τα έχει όλα. Οι παραλίες είναι για τον κόσμο, για να δροσίζονται όλοι, όχι για να πλουτίζουν οι κερδοσκόποι και οι επιτήδειοι.
Ο δήμαρχος της Γλυφάδας έδειξε πως, αν υπάρχει βούληση και αν ο στόχος είναι να διευκολυνθεί ο κόσμος, υπάρχουν λύσεις. Εύκολες και απλές. Το θέμα είναι με ποιανού το μέρος είναι οι δήμαρχοι και οι παράγοντες των δήμων. Με τον κόσμο ή με τους επιχειρηματίες;
Το ποιος είναι με ποιον φαίνεται εύκολα.
Πηγή:
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
