ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Διαβάστε στο UNFOLLOW 34:
«Φύγε εσύ, έλα εσύ; Συναλλαγές κι εναλλαγές στο δρόμο για την εξουσία», ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου
«Ο Μπαλτάκος, το ΤΑΙΠΕΔ και ο “καλός ποιμήν” της Μητρόπολης», ρεπορτάζ της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου
«Ο Πάπας και ο Τσίπρας: Η “επικοινωνία” δεν γράφει “ιστορία”», άρθρο του Διονύσιου Καλιντέρη
«Το “Δίκτυο 21” χαράζει εξωτερική πολιτική μέσω πολιτισμού στο Κουρδιστάν;», ρεπορτάζ της Σεβαστής Καλεντερίδου
«Παριστάνοντας την Αριστερά», άρθρο του Δημήτρη Παπανικολάου
«Απ’ άκρο σ’ άκρο ΙΙ: Βία και δημοκρατία», άρθρο του Αυγουστίνου Ζενάκου
«Το ίντερνετ (όπως το ξέραμε) είναι νεκρό», ρεπορτάζ του Άρη Χατζηστεφάνου
«Το αίμα που έχυσαν οι τσιφλικάδες το ξέπλυνε η δικαιοσύνη», ρεπορτάζ του Νίκου Τσακανίκα
Τα θέματα του UNFOLLOW 34, αναλυτικά:
«Ε.Δ.Ε.: Εμείς Δεν Ευθυνόμαστε», άρθρο της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου. Η εύστοχη παραλλαγή των αρχικών της Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης (ΕΔΕ) ανήκει στον Μανώλη Κυπραίο, τον δημοσιογράφο στον οποίο αστυνομικοί των ΜΑΤ πέταξαν το καλοκαίρι του 2011 χειροβομβίδα κρότου-λάμψης από απόσταση πέντε μέτρων, με αποτέλεσμα να χάσει την ακοή του. Διατάχθηκε ΕΔΕ. Όπως και για την Τατιάνα Μπόλαρη, τη φωτορεπόρτερ που γρονθοκόπησε αστυνομικός των ΜΑΤ και πάλι το 2011. Όπως και για τον Μάριο Λώλο, τον πρόεδρο των φωτορεπόρτερ που δέχτηκε πισώπλατο χτύπημα στο κεφάλι με ανάποδο κλομπ. Όπως και για την Αγγελική Κουτσουμπού, τη διαδηλώτρια που διεμβόλισε με τη μηχανή του αστυνομικός της ΔΕΛΤΑ. Τα αποτελέσματα των ΕΔΕ δεν τα γνωρίζουμε, αλλά τουλάχιστον μάθαμε ότι οι μπουνιές σε φωτορεπόρτερ αποτελούν μέρος των αστυνομικών καθηκόντων…
«Παριστάνοντας την Αριστερά», άρθρο του Δημήτρη Παπανικολάου. Γιατί όλοι κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ και την ηγεσία του για «δεξιά στροφή» και τι μπορεί αυτό να σημαίνει; Τι ακριβώς σημαίνει «Αριστερά» στο σημερινό πολιτικό σκηνικό; Και γιατί το δημοφιλέστερο πολιτικό όργανο αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα είναι το αριστερόμετρο;
«Ο Πάπας και ο Τσίπρας: Η “επικοινωνία” δεν γράφει “ιστορία”», άρθρο του Διονύσιου Καλιντέρη. Η ακρόαση που παραχώρησε ο Πάπας Φραγκίσκος στον Αλέξη Τσίπρα χαιρετίστηκε από τα φίλια προς τον ΣΥΡΙΖΑ ελληνικά ΜΜΕ ως γεγονός «ιστορικό». Παράδοξη –ή τέλος πάντων συμβατή μόνο με τα μέτρα του μέχρι χθες κόμματος του 4%– είναι βέβαια αυτή η αίσθηση της ιστορικότητας όταν μιλάμε για μια συνάντηση η οποία για το ένα από τα δύο μέρη δεν κρίθηκε άξια ούτε ενός δελτίου Τύπου…
«Η σύγκρουση με το συγκριτικά καλύτερο», άρθρο του Old Boy. Ένα ερώτημα είναι αν το ενδεχόμενο μη αυτοδύναμης πρωτιάς του ΣΥΡΙΖΑ θα αποτελεί στην πραγματικότητα για τον ίδιο πρόβλημα που θα του δένει τα χέρια ή, αντίθετα, ένα ανακουφιστικό άλλοθι που σε μεγάλο βαθμό θα του τα λύνει, προκειμένου να μπορεί να κάνει αναδιπλώσεις χωρίς να είναι ο ίδιος ο αποκλειστικά υπόλογος: «Δεν φταίμε εμείς, δεν μας έδωσε αυτοδυναμία ο λαός, δεν μπορούμε να κάνουμε όλα όσα θα θέλαμε…»
«Απ’ άκρο σ’ άκρο ΙΙ: Βία και δημοκρατία», άρθρο του Αυγουστίνου Ζενάκου. Μακράν του να «μην έχει θέση στη δημοκρατία», η βία για την επιδίωξη ενός πολιτικού σκοπού υπάρχει ως θεμελιώδης πρόβλεψη της νεωτερικής δημοκρατικής θεώρησης, ενώ το κριτήριο για το κατά πόσον είναι θεμιτή ή όχι είναι ακριβώς το περιεχόμενο του σκοπού της.
«Η Σκωτία αντιστρέφει τη “σοφία” του Γατόπαρδου», άρθρο του Κώστα Ράπτη. Γνωρίζουμε πια ότι ο φόβος υπερίσχυσε της ελπίδας στο σκωτσέζικο δημοψήφισμα. Το σκωτσέζικο πείραμα, ωστόσο, δεν συνοψίζεται σε μια «ζαριά» αλλά επικοινωνεί υπόγεια με κάθε άλλο σημείο της Ευρώπης, όπου η επαγγελία της λαϊκής κυριαρχίας εμπνέει αντίστοιχες εκδηλώσεις απειθαρχίας…
«Φύγε εσύ, έλα εσύ; Συναλλαγές κι εναλλαγές στο δρόμο για την εξουσία», ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου. Στη Μέρκελ εσύ; Στον Πάπα και στο Άγιο Όρος εγώ. Στο Κόμο εσύ; Στην Αμφίπολη εγώ. Κούρεμα του χρέους εσύ; Επιμήκυνση της αποπληρωμής των δανείων και «έξωση» του ΔΝΤ εγώ. Πρόωρες εκλογές εσύ; 180 βουλευτικές ψήφοι για την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας εγώ. Παροχές εσύ; Φοροελαφρύνσεις εγώ. Με Βενιζέλο εσύ; Με άνοιγμα προς τα «αριστερά και τα δεξιά» εγώ…
«Ευρωπαϊκό Εξάμηνο: Έλεγχος των ευρωπαϊκών προϋπολογισμών από τις Βρυξέλλες», ρεπορτάζ τουΛεωνίδα Βατικιώτη. Βάσει νομοθεσίας, που πλέον ισχύει και σε εθνικό επίπεδο, για πρώτη φορά θα δοθεί στην ευρωπαϊκή γραφειοκρατία η εξουσία να αναπροσαρμόζει ευθέως τους εθνικούς προϋπολογισμούς και ανά χώρα να παραγγέλνει νέα μέτρα για να εναρμονίζονται οι εθνικές πολιτικές.
«Η νέα Κομισιόν της ευρωπαϊκής διαπλοκής», ρεπορτάζ του Γιώργου Βασσάλου. Το νέο «Κολέγιο των 27 Επιτρόπων» θα αποτελέσει την πολιτική ηγεσία της γραφειοκρατίας που ασκεί την εκτελεστική εξουσία της ΕΕ και ταυτόχρονα ελέγχει την εφαρμογή της νομοθεσίας από τα κράτη-μέλη, ενώ έχει και το μονοπώλιο της νομοθετικής πρωτοβουλίας. Η όχι και τόσο πολιτική ομάδα του Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ ξαφνιάζει με την αντιδραστικότητά της και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα των προσωπικοτήτων που την απαρτίζουν με την οικονομική ολιγαρχία.
«Φοροφυγάδες και Δικαιοσύνη: ανατομία μιας ανύπαρκτης σχέσης», ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου και του Πάνου Θεοδωρόπουλου. Τι κι αν όλοι ομονοούν ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας είναι η φοροδιαφυγή; Τι κι αν διανύουμε τη μεγαλύτερη οικονομική κρίσης της πρόσφατης ιστορίας μας; Ιδρώνει κανενός το αυτί; Η ζωή κυλά στη μνημονιακή Ελλάδα και η ασυδοσία της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής συνεχίζεται κανονικά, επιβεβαιώνοντας το δόγμα: αυτοί που δεν μπορούν να πληρώνουν, πληρώνουν, κι αυτοί που μπορούν και οφείλουν να πληρώσουν, φοροδιαφεύγουν.
«Ο Μπαλτάκος, το ΤΑΙΠΕΔ και ο “καλός ποιμήν” της Μητρόπολης», ρεπορτάζ της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου. Το UNFOLLOW αποκαλύπτει την αλληλογραφία του πρώην προέδρου του ΤΑΙΠΕΔ Στέλιου Σταυρίδη με τον πρώην γραμματέα της κυβέρνησης Τάκη Μπαλτάκο, ο οποίος μεσολαβεί ως δεξί χέρι του πρωθυπουργού, με σκοπό να διασώσει από την εκποίηση που επιχειρεί το ΤΑΙΠΕΔ στη Χαλκιδική την κατασκήνωση της Μητρόπολης Νεαπόλεως-Σταυρουπόλεως. Ασφαλώς τα καταφέρνει – έστω κι αν χάνονται χρήματα, που κατά την κυβέρνηση είναι ζωτικά, έστω κι αν ούτε η κυβέρνηση ούτε το ΤΑΙΠΕΔ επιδεικνύουν ανάλογη ευαισθησία προς άλλες δομές με κοινωνικό έργο. Τις απαντήσεις που πήραμε από το ΤΑΙΠΕΔ τις αφήνουμε στην κρίση σας. Εσείς, κύριε Πρωθυπουργέ, τι απαντάτε;
«Το “Δίκτυο 21” χαράζει εξωτερική πολιτική μέσω πολιτισμού στο Κουρδιστάν;», ρεπορτάζ της Σεβαστής Καλεντερίδου. Επικίνδυνα παιχνίδια εξωτερικής πολιτικής στο Κουρδιστάν μέσω του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού δείχνει να στήνει η εθνικιστική οργάνωση «Δίκτυο 21», με ισχυρισμούς περί αναβάθμισης της πολιτιστικής παρουσίας της χώρας μας ανά την υφήλιο.
«Το αίμα που έχυσαν οι τσιφλικάδες το ξέπλυνε η δικαιοσύνη», ρεπορτάζ του Νίκου Τσακανίκα. Μετά την προκλητική απόφαση για το έγκλημα της Μανωλάδας, το τετράπτυχο της ελληνικής δικαιοσύνης μπορεί να αποτυπωθεί ως εξής: Χρωστάς, πυροβολείς, τραυματίζεις, αθωώνεσαι…
«Το ίντερνετ (όπως το ξέραμε) είναι νεκρό», ρεπορτάζ του Άρη Χατζηστεφάνου. Θυμάστε το περίφημο βίντεο του Ν. Μαστοράκη με την ανάκριση των φοιτητών στη χούντα; Θυμάστε τον πρώην υπουργό Υγείας Α. Γεωργιάδη να φωνάζει ναζιστικά συνθήματα με αναφορές στον Γκαίμπελς ή τον Α. Σαμαρά να κατακεραυνώνει το μνημόνιο; Πώς θα ήταν η ζωή μας αν ένα πρωί ξυπνούσαμε και ήταν πρακτικά αδύνατο να εντοπίσουμε σχετικά βίντεο και πληροφορίες στο Ίντερνετ; Και κυρίως πώς θα ήταν η συνείδησή μας εάν ο σημαντικότερος σύμμαχός μας σε μια τέτοια δυστοπική κοινωνία ήταν ορισμένες από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές των ΗΠΑ, όπως η Google ή η Amazon;
Οι στήλες του UNFOLLOW:
«Étant Donnés» του Αυγουστίνου Ζενάκου. «Το κοστούμι». Νομίζω, ανάμεσα στα δυο πεζά αυτά στιγμιότυπα, ακούγεται ο ρόγχος της ελληνικής μεσαίας τάξης – των ανθρώπων που τόσο λοιδορήθηκαν από όλους τους «ενσωματωμένους» δημοσιολόγους στον εγχώριο και ευρωπαϊκό Τύπο, των «τεμπέληδων», των «φοροφυγάδων», που «ζούσαν με δανεικά», που «ήθελαν και lifestyle», που έπρεπε επιτέλους να «γίνουν Ευρωπαίοι».
«Κόκκινη γραμμή» του Νίκου Μπογιόπουλου. «Πολιτική λύση ή πολιτική μεθαδόνη;». Αυτή η εξουσία –για να είναι του λαού και εφόσον είναι του λαού– δεν μπορεί να δημιουργεί αυταπάτες ότι θα κάνει τους σφαγιαστές… συνεννοήσιμους ή να πουλά σαν «σωτηρία» του λαού την πολιτική μεθαδόνη ότι οι σφαγιαστές θα επιδείξουν διάθεση… αναστολής και χρονικής μετάθεσης του (δεδομένου) σφαγιασμού του λαού.
«Infowar» του Άρη Χατζηστεφάνου. «Νέα Δημοκρατία: Άντε και καλά σαράντα!». Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής απέδειξε στη διάρκεια της ζωής του ότι μπορεί να αποτελέσει έναν πραγματικό εχθρό της δημοκρατίας και μεταλαμπάδευσε τις ιδέες του και στο κόμμα που ίδρυσε το 1974. Το γεγονός ότι ακόμη και ορισμένα τμήματα της Αριστεράς αναπολούν τις ημέρες του απέναντι στην ακροδεξιά κυβέρνηση του Α. Σαμαρά είναι ίσως ο σημαντικότερος δείκτης στην πορεία εκφασισμού ολόκληρου του πολιτικού σκηνικού της χώρας.
«Διερευνητικά» του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου. «Ράβδος εν γωνία…». Μην έχετε καμία αμφιβολία: MEGA, ANT1, ΣΚΑΪ, STAR, ALPHA και ο λοιπός εσμός των μέινστριμ μίντια, μαζί με τα αφεντικά τους, δεν θα έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα να ξαναπηδήσουν από το καράβι όταν ο Σαμαράς δεν θα σώζεται πια. Όχι ακόμη όμως. Προς στιγμήν, παίζουν ακόμη τις καθυστερήσεις, όπως φάνηκε στη ΔΕΘ. Όχι, ασφαλώς και δεν πρόβαλαν θετικά την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα, αλλά δεν τον αγνόησαν, όπως συνέβη πέρσι. Τον υπολογίζουν. Προφανώς τον βλέπουν να έρχεται…
Στο UNFOLLOW 34, διαβάστε ακόμη:
«Παραβολή», ποίημα του Θοδωρή Χιώτη
«Disproportionate Αuthority», έργο τέχνης του Φίλιππου Θεοδωρίδη
«Florilegium»: Προτάσεις και αντιπροτάσεις από την ομάδα του UNFOLLOW
«Πουτάνες», κόμικ του Σπύρου Δερβενιώτη
και… σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου
