Ξανά απλήρωτοι οι εργαζόμενοι Στο Κόκκινο

Έγινε λοιπόν και αυτό… Την ημέρα (1η Οκτωβρίου) της μεγάλης κινητοποίησης για θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα, εμείς αντικρίσαμε πάλι τα «ρεκόρ» εργοδοτικής ασυνέπειας που είχαμε αντιμετωπίσει και επί των ημερών Κασσελάκη. Έγιναν πια 3,5 οι μήνες των απλήρωτων δεδουλευμένων μας. Ως τώρα, έμεναν απλήρωτοι οι μήνες Μάρτιος, Απρίλιος, καθώς και ο μισός Αύγουστος. Ήλθε τώρα να προστεθεί και ο Σεπτέμβριος.

Επειδή έχουμε κουραστεί να ακούμε τις ίδιες δικαιολογίες (;), οι δημοσιογράφοι, παραγωγοί και διοικητικοί εργαζόμενοι θα πούμε κάποια πράγματα με το όνομά τους.

Πρώτον: Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ δεν βρίσκεται σε αντικειμενική… καθολική οικονομική αδυναμία να εκπληρώνει τις εργοδοτικές υποχρεώσεις του. Όπως διαπιστώνουμε, το οικονομικό του επιτελείο έχει φροντίσει (και μπράβο του), ώστε οι εργαζόμενοι του κόμματος να εξοφλούνται, πάντα, κανονικότατα. Χωρίς να εξαρτώνται οι εξοφλήσεις από αστάθμητους παράγοντες, όπως πχ ο χρόνος εκταμίευσης δόσεων της κρατικής επιχορήγησης. Όμως ο κανόνας της μισθοδοτικής συνέπειας αίρεται – και μάλιστα κατ’ εξακολούθηση- για τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, ιδιοκτησίας ΣΥΡΙΖΑ.

Φαίνεται λοιπόν πως το διαρκές οικονομικό βασανιστήριο που βιώνουμε δεν αντανακλά μόνο οικονομική ή διαχειριστική αδυναμία της ιδιοκτησίας του σταθμού, αλλά και απροθυμία να τύχουμε ισότιμης μεταχείρισης. Γιατί, άραγε; Ας απαντήσουν αυτοί που πρέπει.

Δεύτερον: Σε ημέρες πολιτικά νευραλγικές, τα  λεφτά που «δεν υπάρχουν»… βρίσκονται. Υπενθυμίζουμε ότι, πριν από λίγες εβδομάδες, προκειμένου να ανασταλούν απεργιακές κινητοποιήσεις μας που θα συνέπιπταν με την παρουσία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ στη ΔΕΘ, εκταμιεύτηκε εκτάκτως ένα ποσό από τα δεδουλευμένα. Μόνο που οι ανάγκες των εργαζόμενων και των οικογενειών τους δεν υφίστανται μόνο σε ημέρες «εκτάκτου ανάγκης». Ούτε είναι δυνατόν να εξαρτάται το βιοτικό μας επίπεδο από το αν και πότε το κόμμα θα νιώσει ότι βρίσκεται ενώπιον ξεχωριστών καθηκόντων, επικοινωνιακών και πολιτικών.

 Τρίτον: Οι οφειλές προς εμάς «πιάνουν» πάλι επίπεδα- ρεκόρ σε μια περίοδο, κατά την οποία λογικά θα έπρεπε τα πράγματα να καλυτερεύουν, αντί να επιδεινώνονται.

Εξελίσσεται η διαδικασία Αύξησης Μετοχικού Κεφαλαίου (μένει να αποδειχθεί, βεβαίως, πόσο «ζεστά» την έχει πάρει στο σύνολό του ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ) . Μαθαίνουμε ότι έχουν επιτευχθεί θετικές ρυθμίσεις και μειώσεις χρεών της εταιρείας. Επίσης, ότι αυξάνονται με ταχείς ρυθμούς τα διαφημιστικά έσοδα του σταθμού. Όλα αυτά μπορούν να αποτελέσουν καλό υπόβαθρο για την ανασυγκρότηση του «Κόκκινου» και για την εξάλειψη σοβαρών προβλημάτων, όπως πχ οι ελλείψεις στη σύνταξη ειδήσεων. Όμως τούτα τα θετικά, όσο κι αν δεν φέρνουν από την μια ημέρα στην άλλη «βαθιές ανάσες», έρχονται σε χτυπητή αντίθεση με το φαινόμενο να προστίθενται στις πλάτες μας περισσότερα ανεξόφλητα δεδουλευμένα. Περισσότερα – ούτε καν μειούμενα με αργούς ρυθμούς. Και φορτωνόμαστε περισσότερους απλήρωτους μήνες, ενώ έχουμε μείνει αισθητά λιγότεροι, λόγω των αποχωρήσεων συναδέλφων που αναζήτησαν αλλού καλύτερες εργασιακές συνθήκες.

Πολύ θα θέλαμε να ξέρουμε τι λέει για όλα αυτά η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, ειδικότερα δε οι υπεύθυνοι για τα οικονομικά του κόμματος. Παρακαλούμε, μόνο, να μην ξανακούσουμε εκκλήσεις για «υπομονή». Δεν είναι δυνατόν να κάνουν άλλη υπομονή εργαζόμενοι των 800, 900 ή χιλίων ευρώ (θυμίζουμε τις μισθολογικές  περικοπές 20-25% που έγιναν το 2018-19 και το μετέπειτα «πάγωμα» των αποδοχών μας).

Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ δεν καλείται μόνο να σεβαστεί τις διακηρυγμένες αρχές του για την εργασιακή αξιοπρέπεια. Δεν καλείται μόνο να απαλλάξει τον εαυτό του από το στίγμα πως θυμίζει τη γνωστή, παλιά έκφραση «δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις…». Στην ουσία καλείται να αποδείξει τις καλές διαθέσεις του απέναντι στο ίδιο το «Κόκκινο», που ασφαλώς και έχει τις προϋποθέσεις να ανασυνταχθεί και εμφανιστεί ισχυρότερο στη μάχη της πραγματικής ενημέρωσης, όχι όμως με απλήρωτους τους συντελεστές του.

Με βάση τα παραπάνω αποφασίζουμε:

Αθήνα, 1/10/2025