Η κυβέρνηση δεν εφαρμόζει τη διάταξη που ψήφισε η… ίδια, η οποία προβλέπει ένα ετήσιο τέλος υπέρ του ελληνικού κινηματογράφου από τις πλατφόρμες που μεταδίδουν πρόγραμμα από άλλο μέλος της ΕΕ στην Ελλάδα. Πρόκειται για το άρθρο 17 του ν. 4779/2021, το οποίο ορίζει ρητά ότι «οι πάροχοι κατά παραγγελία υπηρεσιών μέσων επικοινωνίας, εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος-μέλος, εφόσον απευθύνονται ειδικά σε κοινό εντός της Ελλάδας, οφείλουν να συνεισφέρουν οικονομικά κάθε χρόνο ποσό ίσο με το ενάμιση τοις εκατό (1,5%) του κύκλου εργασιών τους που αφορά στην εν λόγω δραστηριότητά τους στην Ελλάδα».
Το ποσό αυτό θα διατίθεται «ή για την παραγωγή ελληνικών οπτικοακουστικών έργων ή για την αγορά δικαιωμάτων σε ελληνικά οπτικοακουστικά έργα που δεν έχουν ακόμα κυκλοφορήσει» ή θα καταβάλλεται σε ειδικό λογαριασμό του ΕΚΚΟΜΕΔ. «Οι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη-μέλη πάροχοι κατά παραγγελία υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων», αναφέρει η διάταξη, «οφείλουν να γνωστοποιούν στο ΕΣΡ εντός του πρώτου εξαμήνου κάθε έτους τον κύκλο εργασιών που πραγματοποίησαν στην Ελλάδα το προηγούμενο έτος. Σε περίπτωση μη παροχής των ανωτέρω στοιχείων από τον πάροχο ή μη καταβολής της οικονομικής συνεισφοράς, το ΕΣΡ δύναται να διατάσσει τον περιορισμό της μετάδοσης των υπηρεσιών του στην Ελλάδα».
Επίσης, οι πάροχοι αυτοί «πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι κατάλογοί τους περιλαμβάνουν ευρωπαϊκά έργα σε ποσοστό 30% και ότι τα έργα αυτά κατέχουν προβεβλημένη θέση σε αυτούς» και «οφείλουν τον Ιούνιο κάθε έτους να υποβάλουν στο Ε.Σ.Ρ. στοιχεία σχετικά με την υλοποίηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την εφαρμογή του νόμου».
Τέλος, η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας οφείλει ανά διετία να υποβάλει έκθεση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με τους παρόχους και την επίτευξη του ποσοστού που πρέπει να καταβάλλουν στη χώρα. Μέχρι τώρα, ούτε το ΕΣΡ ούτε η κυβέρνηση, επί έξι χρόνια, έχουν εφαρμόσει τη διάταξη, στερώντας έσοδα από την οπτικοακουστική βιομηχανία της χώρας.
