του αυτόπτη μάρτυρα
Ήμουν κι εγώ σε μία από τις περίφημες ενημερώσεις από τον διευθυντή του Βήματος κ. Π. Καψή με τις ευλογίες Ψυχάρη. Το παραμυθάκι κύλησε ωραία. Από το πρωί της Κυριακής κυκλοφορούσε από στόμα σε στόμα μεταξύ των ανθρώπων της «πιάτσας»: «Αύριο θα γίνουν ανακοινώσεις».
Όλη η Δευτέρα κύλησε μέσα στην αγωνία. Τα πηγαδάκια στον 5ο όροφο του Δημοσιογραφικού Οργανισμού, δίναν και παίρναν. Τελικά, τζίφος!
Την Τρίτη μια από τα ίδια. Σήμερα οι ανακοινώσεις! Κινητικότητα, ανησυχία, διαρροές για το περιεχόμενο. Μπααα, τίποτα πάλι.Άγχος και την Τετάρτη… ΄Ο,τι τσαμπουκά είχαμε μας τον έσπασε. Στο μεταξύ μάθαμε (με πολύ κόπο) τα όσα ανακοίνωσε ο εκδότης Στ. Ψυχάρης στα 4/11 του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ και ήρθε και έδεσε το γλυκό. Έφτασε και η Πέμπτη. Οι μελλοθάνατοι να προσέλθουν… Κατά τμήματα: Πολιτικό και υλατζήδες, πολιτιστικό και αθλητικό, διόρθωση και ατελιέ. Κουραστήκαμε για σήμερα! Αύριο πάλι Πρέπει να ενημερωθούν άπαντες εκτός από τους κυρίως ενδιαφερομένους.
Παρασκευή και ώρα για το ελεύθερο, το ίντερνετ, το οικονομικό και το διεθνές. Επιτέλους μάθαμε! Ηρεμήστε, δεν πρόκειται για εσάς. Θα απολυθούν μόνο διοικητικοί. Ξεφυσήξαμε με ανακούφιση. Η υψηλή δημοσιογραφική κάστα δεν θα πειραχτεί στο παραμικρό.
Άκουγα τους αριθμούς να παρατίθενται σχεδόν απολογητικά από το διευθυντή μου και ένιωσα σχεδόν συνυπεύθυνος για το χάλι στο οποίο έχει περιέλθει ο Οργανισμός. «Ναι, πρέπει να απολυθούν οι διοικητικοί» σκέφτηκα και τα νούμερα ακούγονταν αμείλικτα: «15 εκατομμύρια ευρώ μέχρι σήμερα και άλλα 5 μέχρι το τέλος του χρόνου».
Μα για στάσου… Είμαι μέτοχος στο μαγαζί και δέχομαι αυτή την ενημέρωση; Μετά από τόσα χρόνια δουλειάς στον ΔΟΛ είναι η πρώτη φορά που κάποιος μου δίνει λογαριασμό για το τι γίνεται εδώ μέσα.
Πρέπει να γνωρίζω για τις ζημιές; Μήπως κληθώ να είμαι και συμμέτοχος; Ναι αλλά γιατί τώρα; Δεν θυμάμαι να πήρα ποτέ ποσοστό από τα κέρδη που έκανε ο Οργανισμός παλιότερα.
Επίσης, αν δεν με απατά η μνήμη μου, ποτέ δεν ενημερώθηκα για τις προσλήψεις «βυσμάτων» από το πίσω πορτάκι. Για τα «τζάκια» που στήνουν χορό καθημερινά, για τους γόνους διάσημων οικογενειών που έχουν πιάσει μεγαλοπρεπές στασίδι. Τα ξαδέλφια, τις κόρες, τους κουμπάρους, τις κουνιάδες και τα σόγια τους που κοσμούν τα πολυτελή γραφεία του πουλημένου κτιρίου της Μιχαλακοπούλου.
Σήμερα, όμως, ζητάνε την ανοχή μου προκειμένου να απολυθούν 150 και βάλε άνθρωποι που δεν προσέλαβα εγώ αλλά εκείνοι…τα γνωστά φαντάσματα…
Και με τη λίγη κρίση που έχω διασώσει αναρωτιέμαι: Είμαστε εμείς, οι του Βήματος οι εκλεκτοί του Οργανισμού; Γιατί δεν ενημερώθηκαν οι υποψήφιοι απολυθέντες αλλά εμείς; Επιπλέον, γιατί δεν ενημερώθηκαν οι συνάδελφοι των Νέων; Μήπως πρέπει να νιώθουμε ξεχωριστοί; Σπουδαίοι;
.
Ναι μάλλον έτσι είναι τώρα που το καλοσκέφτομαι. Γιατί εμείς ήμασταν που την περασμένη άνοιξη στηρίξαμε με γενικές συνελεύσεις και μέσα από την εργασιακή επιτροπή του Οργανισμού τους 150 αυτούς συναδέλφους – απειλούμενους από την σφαγή των απολύσεων σήμερα – να βάλουν πλάτη για τις απολύσεις που τότε είχαν ανακοινωθεί ότι θα συμβούν μεταξύ των μελών του διοικητικού προσωπικού του Οργανισμού. Και τα κατάφεραν. Δεν απολύθηκε κανείς.
Και προκειμένου αυτή τη φορά να μην είμαστε κοντά στους συναδέλφους, να τους αφήσουμε μόνους τους, ώστε τελικά να απολυθούν δίχως παρατράγουδα στάσεις εργασίας και συμπαραστάσεις ήταν χρήσιμο να μάθουμε από επίσημα χείλη πως έχουν τα πράγματα. Γιατί έτσι έχουν τα πράγματα και αν δεν το καταλάβουμε τώρα που είναι καιρός, θα βουλιάξουμε όλοι μαζί δημοσιογράφοι και διοικητικοί.
«Διαίρει και βασίλευε» έγραψε κάποιος πετυχημένα και δεν θα βρεις αντίσταση στα σχέδιά σου συμπληρώνω.
Και αφού έλυσα την απορία μου για το εκλεκτόν της φυλής των δημοσιογράφων του Βήματος αναρωτιέμαι και πάλι:
Αν τα σχέδια της διεύθυνσης πραγματοποιηθούν και εξαπλωθούν, παρά τις διαβεβαιώσεις, και στο δημοσιογραφικό δυναμικό τι θα έχει μείνει άραγε σε ένα χρόνο από σήμερα;
Αν θέλω να γίνω μάντης κακών θα σας περιγράψω τους ευφάνταστους διευθυντές που σήμερα εισηγούνται τις απολύσεις να μανατζάρουν πέντε ανθρώπους που θα προσπαθούν να προσφέρουν το αγαθό της ενημέρωσης κοπιάροντας ειδήσεις από πρακτορεία και blogs.
Άσε που και από σήμερα ακόμη, αν διασχίζοντας τους διαδρόμους της εφημερίδας φωνάξεις «κύριε αρχισυντάκτα», πολύ λίγοι είναι αυτοί που δεν θα γυρίσουν.
