Η ιδέα που έχει καταθέσει η στήλη για να αποκτήσει φωνή στην Ευρώπη είναι για τη δημιουργία του ΕΡΤ24 . Όποια άλλη ιδέα κινδυνεύει από καταγγελία για κρατική ενίσχυση, ή από έλλειψη τεχνογνωσίας.
Χθες το βράδυ η ΕΡΤ3 και η ΕΡΤ2 είχαν δύο άκρως ενδιαφέροντα προγράμματα. Το “Αντιδραστήριο” παρουσίασε το πρόβλημα των ατόμων με αναπηρία στο Αριστοτέλειο και τη μάχη που δίνει η ομάδα προσβασιμότητας για το αυτονόητο: Να αποκτήσει τουλάχιστον το πανεπιστήμιο μπάρες.
Η ΕΡΤ2 στην ενότητα “Τεκμήρια ελληνισμού” το ντοκιμαντέρ “128 Κερατέα” του Γρηγόρη Οικονομίδη και του Βάιου Σύρρου. Θυμηθήκαμε τη βιαιότητα του 2011, τον αγώνα των κατοίκων, τι έλεγαν οι, Άρης και Πάσχος, και την καλοσύνη του μακαρίτη Βαγγέλη Βέικου, που έστησε το καλλιτεχνικό φεστιβάλ.
Ας ζητήσει τις εκπομπές ο Πρωθυπουργός να τις δει…
Γράφει πάλι ο Πάσχος άρθρο για τον περίφημο “εθνικολαϊκισμό” που ανακάλυψε να συμβαίνει τώρα και μόνο από το ΣΥΡΙΖΑ.
Για τον ιστορικό Ρίχτερ, ας έχει υπόψη του τι απαντάει ο καθηγητής Μαργαρίτης, διότι σε αυτή τη ζώη δεν υπάρχουν μόνο, οι Μαραντζίδης (και αξιόπιστες δημοσκοπήσεις κάνουμε) Καλύβας.
Όσο για τις φράσεις του τύπου “Την κ. Ρένα Δούρου που συνδιοργάνωσε με τον ΥΕΘΑ πανηγυράκια στο Σύνταγμα, όταν στρατιώτες μοίραζαν πλαστικές σημαιούλες και οι κλαρινιτζήδες παιάνιζαν”, πάλι ξεχνάει ποιος έστησε πρώτος αυτό το χορό.
Ο ΣΚΑΪ με το “Όλοι μαζί μπορούμε” διοργάνωσε μαζί με το Στρατό, στο στρατόπεδο ΚΑΠΟΤΑ”, παρουσία της Εκκλησίας, γεύμα αγάπης το Πάσχα του 2012, παρουσία του τότε υπουργού Ραγκούση.
Media, Στρατός, Εκκλησία και Κυβέρνηση. Αυτό πως ονομάζεται;
Ο Ραγκούσης, επίσης, μας θυμίζει τον Παπακωνσταντίνου για να μην ξεχνιόμαστε.
Πάλι ισχύει η περίφημη φράση Μητσοτάκη: Ανήθικο είναι ό,τι κάνουν οι άλλοι.
