ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η ΕΡΤ, αναδεικνύει με κοινωνική ευαισθησία όλες τις πτυχές της επείγουσας κατάστασης που έχει δημιουργηθεί στο Αιγαίο με το προσφυγικό.
Σήμερα, Παρασκευή 13 και το Σάββατο 14 Νοεμβρίου από τις 08.00 έως και τις 15.00, η Ελληνική Ραδιοφωνία εκπέμπει από την ΕΡΤ Β. Αιγαίου στη Μυτιλήνη, εκεί όπου εξελίσσεται το μεγαλύτερο προσφυγικό δράμα των τελευταίων δεκαετιών.
Στο πλαίσιο της δράσης, μίλησαν σήμερα στις Ειρήνη Γιανναρά και Αναστασία Σπυριδάκη εθελοντές, κάτοικοι και εκπρόσωποι ανθρωπιστικών οργανώσεων.
Συγκεκριμένα, μίλησαν οι:
Λώρα Παππά, πρόεδρος της Οργάνωσης «ΜΕΤΑδραση»:
«Για τα ασυνόδευτα παιδιά υπάρχει μεγάλο πρόβλημα. Από το 2011 έως σήμερα έχουμε συνοδεύσει πάνω από 2.000 παιδιά. Από τη Λέσβο συνοδεύσαμε τους τελευταίους μήνες πάνω από 300 παιδιά. Το Λιμενικό στη Λέσβο τηλεφωνεί πολλές φορές ξημερώματα και αναφέρει ένα ασυνόδευτο παιδί, το οποίο δεν γνωρίζει τι να το κάνει.
Στη Λέσβο προσπαθούμε να μειώσουμε την παραμονή των παιδιών στα κρατητήρια, έτσι ώστε να μην πέφτουν στα κυκλώματα των διακινητών, γιατί αυτό συμβαίνει. Αν ο διακινητής αντιληφθεί κάποιο ασυνόδευτο παιδί, το προσεγγίζει και του λέει να πει στις Αρχές ότι είναι συγγενής του. Το παιδί αυτό μετά, εξαφανίζεται. Θα πρέπει να προστατεύσουμε τα παιδιά αυτά.
Ανησυχώ πάρα πολύ. Πρέπει επιτέλους η Ευρώπη να ακολουθήσει τις αξίες που πρεσβεύει. Το Δουβλίνο ως εργαλείο είναι εντελώς άκυρο αυτή τη στιγμή. Ο μόνος κερδισμένος απ’ όλη αυτή την τραγωδία είναι οι διακινητές κι εμείς ως Ευρώπη δεν κάνουμε τίποτα».
Έφη Λατσούδη, από το «Χωριό του “Όλοι Μαζί”»:
«Έχουμε δημιουργήσει μια συλλογικότητα για να βοηθήσουμε όπως μπορούμε. Έχουμε αντιμετωπίσει τόσο έντονες προσφυγικές ροές που είναι γεγονός ότι η κούραση είναι πολύ μεγάλη. Το ΠΙΚΠΑ επικεντρώνεται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις ανθρώπων, κυρίως που έχουν χάσει δικούς τους. Η δραστηριότητά μας έχει επικεντρωθεί και στη διαμονή προσφύγων και μεταναστών.
Άργησαν πολύ οι Αρχές να συνδράμουν. Και το χειρότερο είναι ότι οι εθελοντές δεν ρωτήθηκαν για τις όποιες περαιτέρω, κινήσεις. Αν απευθύνεσαι μόνο σε οργανώσεις και δεν μιλάς με τους ανθρώπους-εθελοντές που από την πρώτη στιγμή στάθηκαν δίπλα στους πρόσφυγες και στα προβλήματά τους, είναι σαν να απαξιώνεις όλη την προσπάθειά τους».
Βάλια Μπαρμπλιώτη, εθελόντρια από Μυτιλήνη:
«Τα παιδιά χρειάζονται παιχνίδια. Φτιάξαμε μια σελίδα στο facebook «Ένα παιχνίδι για ένα χαμόγελο», ζητώντας ακριβώς αυτό. Η ανταπόκριση ήταν μεγάλη, απ’ όλο τον κόσμο.
Παύλος Καλαμπόκης, διευθυντής του 8ου Δημοτικού Σχολείου Μυτιλήνης:
«Μια ιδιαίτερη στιγμή ήταν όταν τα παιδιά του σχολείου μας, μοίρασαν παιχνίδια στα προσφυγόπουλα. Στη δράση αυτή συμμετείχαν όλοι. Δάσκαλοι, γονείς, μαθητές… Τα παιδιά μας έχουν ερωτήματα και περιμένουν να πάρουν απαντήσεις. Το “γιατί” είναι αυτό που κυριαρχεί. Γιατί συμβαίνει αυτό το δράμα. Το σχολείο μας έχει μια ιδιαίτερη σχέση με το προσφυγικό. Δεν θα μπορούσαμε λοιπόν να μείνουνε αμέτοχοι. Όταν λοιπόν δημιουργήθηκε το Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Εκπαιδευτικών Λέσβου, ενταχθήκαμε αμέσως και βοηθάμε μέσω συλλογής ειδών πρώτης ανάγκης».
Θανάσης Μαρμαρινός, ψαράς από Σκάλα Συκαμνιάς:
«Αυτό που κάνω με ευχαριστεί και με ικανοποιεί. Σώζω ζωές. Ό,τι και να γίνει θα βοηθάω αυτούς τους ανθρώπους. Φοβάμαι το χειμώνα. Με τις φουρτούνες και τα κρύα θα χαθούν ζωές. Το φοβάμαι αυτό. Η πολιτεία δεν ξέρω αν μπορεί να κάνει κάτι άλλο. Να στείλει η Ευρώπη σκάφη για να ελέγχουν. Δεν γίνεται να το κάνουν αυτό οι ψαράδες. Χθες μία βάρκα είχε 35 μικρά παιδιά. Η Frontex έχει ένα σκάφος που περιπολεί. Δεν φτάνει αυτό. Η γνώμη μου είναι να ανοίξουν τα σύνορα στον Έβρο. Βοηθάμε όσο θα υπάρχουν μετανάστες. Ευτυχώς που ο καιρός τώρα είναι καλός. Έχουμε σώσει πολλούς ανθρώπους. Τα σκέφτομαι και τις νύχτες δεν μπορώ να κοιμηθώ ήσυχα».
