Ανοιχτή επιστολή της Ομάδας Συμβασιούχων Δημοσιογράφων ΕΡΤ:
“Εσείς παιδιά όταν ήρθατε να εργασθείτε στην ΕΡΤ , προσδοκούσατε μονιμότητα;” Αυτό ήταν το ρητορικό ερώτημα- καλωσόρισμα του νέου Προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου της ΕΡΤ Γ. Γαμπρίτσου στην Επιτροπή των συμβασιούχων δημοσιογράφων που τον συνάντησαν στον 4ο όροφο του ραδιομεγάρου στην Αγια Παρασκευή . Ερώτηση αποκαλυπτική των προθέσεων της νέας ηγεσίας της ΕΡΤ για το μέλλον των συμβασιούχων της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης. Στο νέο οργανόγραμμα συνεπώς δεν χωρούν όλοι οι συμβασιούχοι. Γιατί;
Να τί επικαλέστηκε :
Πρώτον: τον “παλμό της κοινωνίας, που αντιδρά στο μέγεθος της ΕΡΤ των 3.500 μονίμων υπαλλήλων και των 1.100 συμβασιούχων και διερωτάται αν χρειάζονται όλοι αυτοί, αν δουλεύουν όλοι αυτοί, αν κατέχουν μόνο μια θέση στο δημόσιο”
Δεύτερον: τις κυβερνητικές προθέσεις για μείωση του δημόσιου τομέα (δηλώσεις Παπακωνσταντίνου), για πάγωμα των προσλήψεων (ν/διο Ραγκούση), για “μικρή και ευέλικτη ΕΡΤ” (δηλώσεις Πεταλωτή).
Τρίτον: τη δήλωση του κ. Γερουλάνου ότι ωστόσο “χρειαζόμαστε συμβασιούχους στην ΕΡΤ“.
Αρα, λαμβάνοντας υπόψη τούς παραπάνω παράγοντες καλείται η νέα Διοίκηση της ΕΡΤ, έως τα τέλη Μαίου (κατά δήλωση του κ. Γαμπρίτσου), να παρουσιάσει το νέο προφίλ της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης μαζί με τον αριθμό των απασχολουμένων μονίμων και συμβασιούχων. Πώς εργάζεται προς αυτή την κατεύθυνση;
Προχωράει μέσω των καταλόγων που συμπληρώνουν οι γενικοί διευθυντές καταγράφοντας τους εργαζόμενους (μονίμους και συμβασιούχους), με πλήρη αναφορά στο περιεχόμενο της εργασίας του καθενός… Στόχος του, λέει, ο εντοπισμός όλων εκείνων των αργόμισθων-τεμπέληδων ή διπλοθεσιτών στο δημόσιο -που είναι άφαντοι στην καθημερινότητα, υπαρκτοί μόνο ως κωδικοί στη μισθοδοσία της ΕΡΤ και η ενεργοποίηση τους… Οσοι “ενεργοποιηθούν” θα αντικαστατήσουν συμβασιούχους. Και από ‘κει αρχίζουν οι σκέψεις και τα ερωτηματικά :
— Θα δοθούν στη δημοσιότητα , όπως ορίζει το Π.Δ 60/1997 του Δ. Ρέππα , τα στοιχεία όλων των δημοσιογράφων που εργάζονται στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα (ΕΡΤ, ΑΠΕ, ΓΓ Τύπου και Πληροφοριών, Κάναλι της Βουλής, πάσης φύσεως γραφεία Τύπου, ή δημοσίων σχέσεων, δημοτικά ΜΜΕ κ.λπ) προκειμένου να αποδειχθεί αν παραβιάζεται η αρχή της μιας και μόνης θέσης στο Δημόσιο;
—- Εαν ένας δημοσιογράφος αρνείται να εμφανίζεται ουσιαστικά στη δουλειά του στο δημόσιο τομέα και συνεχίζει παράλληλα να παρέχει τις υπηρεσίες του κυρίως στον ιδιωτικό τομέα, τί θα κάνει η νέα διοίκηση; Θα ανεχτεί την επίκληση της μονιμότητάς του; Θα αρκεστεί στην διαπόμπευση, δημοσιοποιώντας τις αργομισθίες, μέσω blogs, ή θα πάρει και μέτρα με βάση σαφή και δίκαια κριτήρια;
—- Γιατί η νέα διοίηκηση δεν προχωρά στην αξιολόγηση του προσωπικού, όπως κατ’ επανάληψη ακούστηκε από τα χείλη του κ. Ραγκούση (όχι οι αρεστοί αλλά οι άριστοι-προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ );
Η ΕΡΤ είναι Δημόσιος οργανισμός, οι προσλήψεις πρέπει να είναι διαφανείς ,και όχι πελατειακές. Να υπάρχει επομένως, προκήρυξη δημόσιου διαγωνισμού, να δημοσιοποιούνται τα κριτήρια επιλογής, να λειτουργεί ένα σταθερό, αδιάβλητο και διαφανές σύστημα. Οι πελατειακές σχέσεις και οι αργομισθίες πρέπει να καταδικαστούν έμπρακτα από όλες τις πλευρές -και κυρίως από την ΕΣΗΕΑ και τις άλλες Ενώσεις μέλη της ΠΟΕΣΥ.
—- Γιατί στη σημερινή καταγραφή καλούνται σύμβουλοι και διευθυντές να αποφασίσουν για το δικό μας μέλλον; Πόσο αξιόπιστη και αμερόληπτη είναι η άποψή τους; Δεν είναι και αυτοί συνυπεύθυνοι για το χάλι και το μεγάλο πάρτι του ρουσφετιού και της σπατάλης; Γιατί τα συνδικαλιστικά μας όργανα (ΕΣΗΕΑ και ΠΟΕΣΥ ) αποκλείονται από τη διαδικασία “καταγραφής” προσώπων, θέσεων και πραγματικών αναγκών; Φοβούνται μήπως κατηγορηθούν για το αμάρτημα της “συνδιοίκησης”;
— Γιατί οι συμβασιούχοι να είναι αυτοί που “πληρώνουν” το κόστος του εξορθολογισμού; Στους διαδρόμους της ΕΡΤ κυκλοφορούν ακόμα ακριβοπληρωμένοι εντεταλμένοι σύμβουλοι και κάθε είδους golden προσωπικό ειδικών θέσεων, επιλεγμένοι από το καθεστώς Ρουσόπουλου. Ποιον ακριβώς ρόλο έχουν αναλάβει για τον εξορθολογισμό; Με αυτούς θα κάνει η ΕΡΤ την ανανέωση; Ο κ. Γαμπρίτσος ισχυρίστηκε πώς θα ήταν μη σύννομη η άμεση και βίαιη απομάκρυνσή τους, γιατί χρειάζεται σχετική νομοθετική πρωτοβουλία. Αναρωτιόμαστε πως έγινε, εν μια νυχτί να επιβληθούν οι περικοπές σε επιδόματα και δώρα στους δημοσίους υπαλλήλους, ενώ στην ΕΡΤ οι αποφασιστικές κινήσεις να σκοντάφτουν πάντοτε σε “δυσκολίες του νόμου”. Γιατί αυτή η ολιγωρία, που ενισχύει τις εσωτερικές ανισότητες και αδικίες και κοστίζει πολλά λεφτά στην Δημόσια Ραδιοτηλεόραση;
—Γιατί παραμένει ακόμη το καθεστώς των ακριβοπληρωμένων “αποκλειστικών συμβάσεων” έστω και αν υποτίθεται ότι τέθηκε το πλαφόν των 6.000 ευρώ; Γιατί να προσφέρεται παράλογα υψηλό επίδομα για το αυτονόητο; Αυτό δεν είναι παραλογισμός ;
— Γιατί παραμένει το καθεστώς των εξωτερικών παραγωγών και των συμπαραγωγών; Δεν μπορεί η δημόσια Ραδιοτηλεόραση να ανταποκριθεί ουσιαστικά και τεχνολογικά στις ανάγκες όλων αυτών των εκπομπών; Τί σημαίνουν τα λόγια το κ. Γαμπρίτσου “οι συμπαραγωγές δεν είναι κατ’ ανάγκη κακές”. Προαναγγελία για συνέχιση του καθεστώτος; Και με τα παραμάγαζα των ενοικιαζόμενων συνεργείων που στήνουν οι ίδιοι οι υπάλληλοι της ΕΡΤ (ξανα)πουλώντας τις υπηρεσίες τους στον Οργανισμό έναντι πρόσθετης αδράς αμοιβής, τι θα γίνει;
Ολα αυτά δεν αποτελούν σπατάλη του δημοσίου χρήματος; Μήπως λοιπόν προτού φθάσουμε στην σφαγή των συμβασιούχων, χρειάζεται μια ανοιχτή και σοβαρή συζήτηση με βάση διαφανή και αηιόπιστα δεδομένα;
– Τί θα γίνει με το Π.Δ Παυλόπουλου που μας μας στέλνει σε αναγκαστικές τρίμηνες διακοπές για να μην στοιχειοθετήσουμε δικαίωμα, μετατροπής των συμβάσεών μας σε αορίστου χρόνου; Θα το καταργήσει η νέα ηγεσία και ο κ. Ραγκούσης ;
— Μήπως πρέπει το ΠΑΣΟΚ, ως κυβέρνηση, να ξαναθυμηθεί τα λόγια του ΠΑΣΟΚ, ως αντιπολίτευση; Τότε στις 5 Νοεμβρίου 2004 που 45 βουλευτές, ανάμεσά τους και ο σημερινός Υπουργός Εγασίας κ. Λοβέρδος, πρότειναν την εφαρμογή της Κοινοτικής Οδηγίας 1999/70/ΕΚ και συνεπώς τη μετατροπή σε αορίστου χρόνου, όλων των συμβάσεων που έχουν συνολική διάρκεια πέραν των 24 μηνών, ανεξαρτήτως διακοπών. Τότε όλοι μιλούσαν για καταστρατήγηση των εργασιακών μας δικαιωμάτων. Τώρα;
Εκατό ημέρες υπολείπονται και η μελαγχολία γιγαντώνεται. Τι ζητάμε;
Να εργαζόμαστε, όπως όλοι οι πραγματικοί δημοσιογράφοι, με αξιοπρέπεια, σεβασμό στις αρχές του επαγγέλματος, συλλογικές συμβάσεις, κοινωνική ασφάλιση. Ο μισθός μας και η διάρκεια της δουλειάς μας να μην είναι αποτέλεσμα διαπραγμάτευσης με τον κάθε διευθυντή. Δεν θέλουμε αργομισθίες, πολυθεσίες και ρουσφέτια.
Ονειρευόμαστε;
Ομάδα Συμβασιούχων Δημοσιογράφων ΕΡΤ
