Ανακοίνωση ΕΤΕΡ για το Γιάννη Πολίτη
Χθες, Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010 και στην εκπομπή του κυρίου Γιάννη Πολίτη που μεταδίδεται από τη συχνότητα του Βήμα FM, γίναμε αυτήκοοι μάρτυρες του πώς ένας δημοσιογράφος – Γενικός Διευθυντής ραδιοφωνικού σταθμού παράγει δημοσιογραφικό έργο και κρίνει απαξιωτικά, στοχοποιώντας τους παράλληλα, ολόκληρους εργασιακούς κλάδους.
Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά:
Κατά τη διάρκεια συνέντευξης του κ. Πολίτη με την υποψήφια στις Περιφερειακές Εκλογές κα. Μαρία Καρακλιούμη και σε αποστροφή του λόγου της περί δια βίου εκπαίδευσης και επαγγελματικής κινητικότητας, (το νέο «φρούτο» της καπιταλιστικής βαρβαρότητας), ο κος. Πολίτης αναφέρθηκε με δική του πρωτοβουλία στην Ε.Τ.Ε.Ρ και τον κλάδο των τεχνικών ραδιοφώνου, προφανώς από προσωπική εμπάθεια ορμώμενος, λέγοντας από τη μια ότι δίνει συγχαρητήρια στην Ε.Τ.Ε.Ρ και άλλα παρόμοια, σπεύδοντας όμως να συμπληρώσει από την άλλη ότι οι τεχνικοί της ραδιοφωνίας είναι ο μόνος κλάδος σε όλη την Ελλάδα που δεν έχει πληγεί από την μνημονιακή βαρβαρότητα (εξυπακούεται ότι ο ίδιος ούτε χρησιμοποίησε ούτε και υπονόησε τη λέξη βαρβαρότητα) που βιώνουμε καθημερινά και ότι οι εργαζόμενοι τεχνικοί είναι οι πιο προνομιούχοι εργαζόμενοι στον χώρο των Μ.Μ.Ε(!)
Σήμερα το πρωί και ώρα 09.30, μισή ώρα πριν από την εκπομπή του η οποία αρχίζει στις 10.00 στο Βήμα FM, επικοινωνήσαμε με τους ανθρώπους της παραγωγής του, δίνοντας, όπως μας ζητήθηκε, όλα τα στοιχεία μας και ζητώντας το αυτονόητο, να απαντήσουμε στον αέρα, στην ίδια εκπομπή και στην ίδια ώρα μετάδοσης, αλλά μια μέρα μετά, επικαλούμενοι και τον σχετικό Κώδικα Δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ. Κάτι τέτοιο δεν μας το επέτρεψε ο κος. Πολίτης, στερώντας μας το δημοκρατικό δικαίωμα του αντιλόγου το οποίο, δίκην προνομιούχου πραίτορα χειρίζεται από μια δημόσια συχνότητα (99,5), από όπου λοιδορεί και κατηγορεί ευσχήμως έναν ολόκληρο κλάδο, απαγορεύοντάς του μάλιστα και τον αντίλογο.
Το μέγεθος του ατοπήματός του μεγεθύνεται δε, αν ληφθεί υπόψη και η πρόσφατη εφετειακή Διαιτητική Απόφαση που δημοσιεύθηκε από τον Ο.ΜΕ.Δ και που είναι η μόνη πανελλαδικά η οποία καταργεί προηγούμενη απόφαση του Ο.ΜΕ.Δ, κατ’ εφαρμογή του επαίσχυντου Νόμου Λοβέρδου.
Επειδή δεν μας έδωσε τη δυνατότητα αντιλόγου ο κος Πολίτης, τον ενημερώνουμε ότι προνομιούχος δεν είναι ο εργαζόμενος που κερδίζει το ψωμί του έχοντας μία εργασία και αμειβόμενος με βάση την Σ.Σ.Ε του. Αντιθέτως, προνομιούχος εργαζόμενος είναι, λόγου χάριν, κάποιος που, ως Διευθυντικό στέλεχος του 98.4, παράλληλα βρίσκεται και στη ΝΕΤ, ή, για να αναφέρουμε κι ένα άλλο παράδειγμα προνομιούχου εργαζόμενου, κάποιος που πριν π.χ ένα χρόνο πήρε άδεια άνευ αποδοχών από τον 98.4, για να διευθύνει άλλον ανταγωνιστικό του 98.4 σταθμό, με αποδοχές το ύψος των οποίων εμείς τουλάχιστον δεν γνωρίζουμε.
Εν ολίγοις, καλούμε τον κ. Πολίτη να κοιτάξει γύρω του προσεκτικότερα, μήπως και ανακαλύψει τους προνομιούχους που νέμονται σήμερα τη σάρκα της Ελλάδας έχοντας τρεις και τέσσερις δουλειές, τους γόνους των οικογενειών που έχουν καταλάβει όλα τα πόστα και είναι οι θησαυροφύλακες και ανθρωποφύλακες του συστήματος, από το οποίο άλλωστε τρέφονται την ίδια ώρα που, ανερυθρίαστα, εμφανίζονται ως κήνσορες και κριτές των πάντων.
Πληροφορούμε τον κ. Πολίτη ότι εμείς ανήκουμε στα εκατομμύρια των εργαζομένων που κάνουν μια δουλειά και παίρνουν ένα μισθό το ύψος του οποίου μπορούν ανά πάσα στιγμή να δημοσιοποιήσουν, χωρίς κανένα φόβο να γίνουν προκλητικοί και χωρίς να έχουν χτίσει τον εργασιακό τους βίο πάνω στον εργασιακό θάνατο άλλων συναδέλφων τους.
Επομένως φρονούμε, κύριε Πολίτη, ότι ο όρος προνομιούχος, που κατά τη γνώμη μας προϋποθέτει τα δύο ανωτέρω, μόνο σε εμάς δεν αρμόζει. Δικαιούμαστε όμως να υποθέσουμε ότι αυτή η απρόκλητη και απροκάλυπτη από μέρους σας στοχοποίησή μας απευθύνεται προς τους εργοδότες σας που τυχαίνει να είναι και δικοί μας εργοδότες, στους οποίους δείχνετε με το δάχτυλο έναν ολόκληρο κλάδο απλών εργαζομένων που, κατά πάσα πιθανότητα, θα αποτελέσουν και το επόμενο target group προς δίωξη.
Και, για να μην μακρηγορούμε, δεν γνωρίζουμε αν ο κύριος Πολίτης και όσοι αισθάνονται αλληλέγγυοί του θα αγανακτήσουν με το «θράσος» μας, τους πληροφορούμε όμως ότι εμείς θεωρούμε την εργασία δικαίωμά μας, τη Συλλογική μας Σύμβαση Εργασίας κατάκτησή μας και τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα τελευταίο κοινωνικό δημοκρατικό μας αποκούμπι που το πληρώνουμε πολύ ακριβά και που, ως τέτοιο, θα το υπερασπιστούμε πάντα με κάθε μέσο και με κάθε τρόπο.
