Πλατφόρμα επιχειρημάτων για την πλήρη κατάργηση του Ειδικού Φόρου τηλεόρασης προσφέρει στην κυβέρνηση η Ευρωπαϊκή Ένωση Ιδιωτικών Τηλεοπτικών Σταθμών (www.acte.be). Τα επιχειρήματα της ACT κατατέθηκαν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή με επιστολή στην οποία ζητείται ουσιαστικά παρέμβαση της Επιτροπής στην ελληνική κυέρνηση.
Η ανακοίνωση της ΑCT:
H ACT ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ ΤΗ ΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΟΥ ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΕ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΜΕ ΤΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΤΗΣ ΕΕ
Βρυξέλλες, 8 Σεπτεμβρίου 2010 – Η Ευρωπαϊκή Ένωση Ιδιωτικών Τηλεοπτικών Σταθμών (www.acte.be) απέστειλε σήμερα επιστολή προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητώντας επισήμως να εξεταστεί επειγόντως κατά πόσο ο νέος 20% φόρος που επιβλήθηκε στους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς της Ελλάδας, είναι συμβατός προς την Ευρωπαϊκή νομοθεσία. Τον φόρο εισηγήθηκε η Ελληνική Κυβέρνηση ως μέρος ενός πακέτου μέτρων που αναγγέλθηκαν με στόχο τη σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας.
Αυτός ο πρόσθετος φόρος, που θα ισχύσει από 1η Οκτωβρίου 2010 και θα επιβληθεί στα έσοδα από τις τηλεοπτικές διαφημίσεις και όχι στα κέρδη, θα επιβαρύνει τα διαφημιστικά έσοδα σε βαθμό πρωτόγνωρο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Λαμβάνοντας υπόψη ότι το ΦΠΑ είναι 23% και το πρόσθετο αγγελιόσημο υπέρ των συνταξιοδοτικών ταμείων των δημοσιογράφων είναι 21,5%, η συνολική φορολόγηση της τηλεοπτικής διαφήμισης φτάνει το 64, 5% – προτού επιβληθεί ο εταιρικός φόρος εισοδήματος.
Σχολιάζοντας τον ελληνικό φόρο, ο Γενικός Διευθυντής της ACT, Ross Biggam, δήλωσε: «Ο φόρος αυτός επιφέρει μια σημαντική πρόσθετη επιβάρυνση στους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς της Ελλάδας, η οποία απειλεί τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα της τηλεοπτικής βιομηχανίας και θέτει σε κίνδυνο την επιβίωσή της σε περιόδους οικονομικής κρίσης. Πιστεύουμε ότι ο φόρος εγείρει πολλά ζητήματα που αφορούν στη συμβατότητά του προς τη Συνθήκη της ΕΕ, την ψηφιακή στρατηγική της ΕΕ, τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής κρατικής βοήθειας και την ισχύουσα νομοθεσία της ΕΕ, όπως η Απόφαση 9443/10 του Συμβουλίου σχετικά με την ανάγκη να λάβει μέτρα η Ελλάδα για τη μείωση του ελλείμματός της και για το Νέο Ρυθμιστικό Πλαίσιο για τις Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι ίσως πρέπει να γίνουν κάποιες επίσημες κοινοποιήσεις».
Τα βασικά επιχειρήματα είναι τα εξής:
* Απειλείται η Μετάβαση στην Ψηφιακή Τηλεόραση: Όλα τα Κράτη Μέλη ενθαρρύνονται να καταργήσουν τις αναλογικές επίγειες μεταδόσεις μέσα στο 2010. Πρόσφατα η Ελλάδα υιοθέτησε μια στρατηγική για την κατάργηση της αναλογικής επίγειας τηλεόρασης μέχρι το 2012. Ωστόσο, αυτό το εγχείρημα κοστίζει στους τηλεοπτικούς σταθμούς, καθώς απαιτεί να επενδύσουν πολλά εκατομμύρια ευρώ σε άδειες, τεχνολογία και περιεχόμενο. Η απρόσμενη επιβολή του νέου φόρου απειλεί να εμποδίσει την επίτευξη του στόχου που έχει θέσει η Ψηφιακή Ατζέντα της ΕΕ για μετάβαση στην ψηφιακή τηλεόραση μέχρι το 2012.
* Δεν γίνεται σεβαστή η αρχή της τεχνολογικής ουδετερότητας: Η επιβολή του φόρου μονομερώς και ειδικά στην τηλεοπτική διαφήμιση αποτελεί σαφή διάκριση ανάμεσα στην τηλεόραση και άλλα ανταγωνιστικά μέσα.
* Παρακωλύεται η ελευθερία παροχής υπηρεσιών: Είναι σαφές ότι ο φόρος θα επιβληθεί και σε ξένες επιχειρήσεις τηλεοπτικών και διαφημιστικών υπηρεσιών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, δηλαδή μπορεί να επηρεάσει τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των Κρατών Μελών. Η ACT αφενός αμφισβητεί την αναλογικότητα αυτού του μέτρου – που επιβάλλει συνολικό φόρο 64,5% πριν από τη φορολόγηση του εταιρικού εισοδήματος – και αφετέρου θεωρεί ότι πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο το μέτρο ενδέχεται να εμποδίσει την είσοδο πολυεθνικών διαφημιζόμενων στην ελληνική αγορά.
* Ο φόρος θα έχει δυσμενείς επιπτώσεις στο πρόγραμμα αποκατάστασης της ελληνικής οικονομίας: Η ACT αμφισβητεί το κατά πόσον ο νέος φόρος, ο οποίος μεροληπτεί σε βάρος του μέσου με το υψηλότερο επίπεδο επανεπένδυσης των διαφημιστικών του εσόδων στην εγχώρια οικονομία, μπορεί να συμβαδίζει με τη δέσμευση που ορίζεται στην Απόφαση 9443/10 του Συμβουλίου για τόνωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.
* Ο φόρος υποκρύπτει κρατική βοήθεια και ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για τους δημόσιους τηλεοπτικούς σταθμούς: 20% ειδικός φόρος επί των διαφημιστικών εσόδων δίνει ένα πλεονέκτημα στην κρατική τηλεόραση, η οποία –σε σύγκριση με τους ανταγωνιστές της στην ιδιωτική τηλεόραση –θα παρουσιάσει βελτίωση της οικονομικής της κατάστασης. Απουσία αντίστοιχων μέτρων για τη μείωση των εισοδημάτων της ελληνικής κρατικής τηλεόρασης, αυτή η βελτίωση στην οικονομική της κατάσταση θα ερμηνευθεί ως υπεραντιστάθμιση, καθώς οι πόροι της μπορεί να υπερβούν τους αναγκαίους για την παροχή των δημόσιων υπηρεσιών της.
Με βάση τα παραπάνω, η ACT και η Ελληνική Ένωση Τηλεοπτικών Σταθμών θεωρούν ότι είναι αναγκαίο να γίνουν τρεις κοινοποιήσεις: Πρώτον, μία κοινοποίηση κρατικής ενίσχυσης, η οποία ίσως κριθεί απαραίτητη σε περίπτωση που ο φόρος θεωρηθεί υποκρυπτόμενη κρατική ενίσχυση. Δεύτερον, η Οδηγία της ΕΕ περί Διαφάνειας απαιτεί από τα Κράτη Μέλη να κοινοποιούν στην Επιτροπή όλα τα νέα σχέδια τεχνικών κανονισμών. Αυτή η Οδηγία έχει επεκταθεί σε κανονισμούς που σχετίζονται με υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας. Δεδομένης της σύγκλισης που επικρατεί σήμερα στο τοπίο των ΜΜΕ, πολλές υπαρκτές ή δυνητικές υπηρεσίες στην Ελλάδα θα μπορούσαν να θεωρηθούν «υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίες» και έτσι να επηρεαστούν από αυτό το φόρο. Επομένως, ίσως απαιτείται κοινοποίηση. Τέλος, ο νέος φόρος στην τηλεοπτική διαφήμιση πρέπει να θεωρηθεί μία αντίδραση στην κρίση λόγω του ελληνικού ελλείμματος και η Ελλάδα υποχρεούται να τον αναφέρει στην έκθεσή της προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όπως προβλέπει η Απόφαση 9443/10 του Συμβουλίου.
Μιλώντας εκ μέρους της ACT αλλά και εκ μέρους μιας ελληνικής εταιρίας – μέλους της ένωσής μας, που επηρεάζεται από το φόρο, ο Αντιπρόεδρος της ACT και Γενικός Διευθυντής του Ομίλου ΑΝΤΕΝΝΑ, Σπήλιος Χαραμής, δήλωσε: «Ως Αντιπρόεδρος της ACT και ως Γενικός Διευθυντής μιας ελληνικής επιχείρησης – μέλους της ένωσης, που επηρεάζεται από το νέο φόρο, πιστεύω ότι παρά τις πρωτοφανείς οικονομικές πιέσεις που δέχεται η ελληνική οικονομία, η επιβολή αυτού του φόρου θα αποδειχθεί όχι μόνο αντιπαραγωγική για την ελληνική βιομηχανία, αλλά και αντίθετη προς της στρατηγική της ΕΕ σε πολλά βασικά σημεία. Επιπλέον, εγείρει το ερώτημα κατά πόσο ένας τέτοιος φόρος είναι συμβατός με τις επιταγές και με το πνεύμα αρκετών διατάξεων της νομοθεσίας της ΕΕ».
