Σε παρέμβαση για τα διαδραματιζόμενα στη ΝΕΡΙΤ, με αφορμή την παραίτηση του Χρήστου Χωμενίδη από το Εποπτικό Συμβούλιο της εταιρείας, προχώρησε ο πρώην πρόεδρος-διευθύνων σύμβουλος της, Γιώργος Προκοπάκης. Το κείμενο του που ανάρτησε στο Facebook, έχει ως εξής:1. Η τροπολογία που παραδίδει την επιλογή του Εποπτικού Συμβουλίου στην (απλή) πλειοψηφία της συνόδου του προεδρείου της Βουλής, δηλαδή στην εκάστοτε κυβέρνηση.
2. Η παράταση της θητείας του ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΟΥ για τη μεταβατική περίοδο μόνον Εποπτικού Συμβουλίου ώστε να επιλέξει αυτό τη μόνιμη διοίκηση της εταιρείας.
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως αμφότερα είναι μακράν του πνεύματος του ιδρυτικού νόμου της ΝΕΡΙΤ. Δεν υπάρχει επίσης καμιά αμφιβολία πως δεν θα γίνονταν χωρίς τη συναίνεση και τη συνεργασία τόσο του Εποπτικού Συμβουλίου όσο και του Προέδρου και ΔΣ της ΝΕΡΙΤ. Από προασπιστές της νομιμότητας και της ανεξαρτησίας, συμμέτοχοι στην επαναφορά στην τάξη προ του Ιουνίου 2013!
Τα υπενθυμίζω με αφορμή την επιστολή παραίτησης από το Εποπτικό του κ. Χωμενίδη. Κινδυνεύει να ακυρωθεί το έργο του ΕΣ, λέει, από την παρέμβαση στην υπόθεση “ομιλία Τσίπρα”. Κάποιο λάθος κάνει ο δημοκρατικώς ευαίσθητος, ταγμένος σοσιαλδημοκράτης ή τέλος πάντων οι ευαισθησίες του είναι επιλεκτικές. Όπου συμμετέχει ο ίδιος, ακόμη και αν γυρνάνε πάνω-κάτω νόμοι, παρέμβαση δεν υπάρχει! Όχι μόνον αυτό, αλλά βλέπει έργο που κινδυνεύει να ακυρωθεί!
Το όργανο στο οποίο συμμετείχε έχει τεράστια ευθύνη για την κατάντια η οποία παραδίδεται στη νέα, μόνιμη, διοίκηση. Ας διαβάσει το νόμο να δεί τι όφειλε να κάνει κι ας έχει το θάρρος να πει τι έκανε! Ας πει τι παραδίδει! Ας δείξει μία (1) και μόνη ενέργεια προάσπισης της ανεξαρτησίας του φορέα, ακόμη και όταν η διοίκηση τους το ζητούσε. Την ευθύνη της ευρωαπομόνωσης ποιός την παίρνει; Για το περιεχόμενο που εκπέμπει το κανάλι, του χρεώνει κάτι ο νόμος;
Ας πει ποιό είναι το επίτευγμα που κινδυνεύει να ακυρωθεί. Αν ο ίδιος πλανήθηκε ή παρασύρθηκε, ας το πει.
Αντί να τοποθετηθεί επί της ουσίας, ομνύει στη σοσιαλδημοκρατία και αποχωρεί σα να μη τρέχει τίποτε!”
