Ομιλία της Αννέτας Καββαδία για το νομοσχέδιο της ΕΡΤ
Σήμερα είναι μια ξεχωριστή ημέρα, όχι μόνο για μας που προερχόμαστε από την ΕΡΤ, αλλά και για το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας που αξιώνει την επαναλειτουργία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης.
Αλλού και άλλοτε η επιβεβαίωση των δεσμεύσεων μιας νεοεκλεγμένης κυβέρνησης θα ήταν απλώς το αναμενόμενο, υπόθεση θεσμικής ρουτίνας. Όμως φτάσαμε στην Ελλάδα του 2015 αυτή η στοιχειώδης συνέπεια να αποτελεί από μόνη της μια πραγματική είδηση. Η υπόσχεση τηρήθηκε και μια νέα σελίδα στην ιστορία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης ξεκινά σήμερα και άρχισε ήδη να γράφεται με το νομοσχέδιο που μπαίνει στην επιτροπή μας και αναμένεται να ψηφιστεί στην ολομέλεια αμέσως μετά το Πάσχα. Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν με εξέπληξαν ούτε το ύφος ούτε ο τόνος των τοποθετήσεων των συναδέλφων της αντιπολίτευσης. Ειλικρινά όμως θα περίμενα, ειδικά από τους εισηγητές της Ν.Δ. και το ΠΑ.ΣΟ.Κ, να είναι πιο προσεκτικοί, αφού τους βαραίνει η σκοτεινή περίοδος από τις 11 Ιουνίου του 2013 και μετά. Γιατί είναι αυτοί – και να μην το ξεχνάμε- όχι μόνο οι ηθικοί αλλά και οι φυσικοί αυτουργοί του «μαύρου» που έπεσε όχι μόνο στους τηλεοπτικούς μας δέκτες αλλά και σε ολόκληρη τη χώρα.
Ήδη, από την προαναγγελία της κατάθεσης του νομοσχεδίου για την ανασύσταση της ΕΡΤ και την επαναπρόσληψη των απολυμένων, στελέχη της Ν.Δ. έδειξαν και πάλι το πώς αντιλαμβάνονται την έννοια της λειτουργίας της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης.
Έχω μπροστά μου δήλωση του εκπροσώπου της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά ακούσαμε προηγουμένως και την κυρία Βούλτεψη, ο οποίος κατήγγειλε ότι οι φορολογούμενοι θα κληθούν να χρηματοδοτήσουν τις πελατειακές σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ξεχνώντας προφανώς τα έργα και τις ημέρες των διορισμένων από τη Ν.Δ. και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. διοικήσεων, κατά τη θητεία των οποίων – για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους – ημέτεροι και “κολλητοί” έκαναν στην κυριολεξία πάρτι εις βάρος των.. κορόιδων. Είναι οι ίδιοι που διόριζαν στρατιές συμβούλων και δημοσιογράφους – σταρ με αμοιβές που προκαλούσαν, αμοιβές που ισοδυναμούσαν με τους μισθούς έως και δέκα απλών εργαζομένων, οι οποίοι αμείβονταν με 800 και 1000 ? το μήνα. Είναι οι ίδιοι που είχαν αναγάγει τις υπόγειες διαβουλεύσεις και συνεννοήσεις σε κανόνα και είχαν το θράσος να μιλήσουν για την αδιαφάνεια και τη διαφθορά που επικρατούσε στην ΕΡΤ.
Ο τέως Πρωθυπουργός, μάλιστα, ο κ. Σαμαράς είχε χαρακτηρίσει την ΕΡΤ «ιερή αγελάδα» και έγινε και σελίδα προ ημερών στο Facebook με τίτλο «Όχι στο άνοιγμα της ΕΡΤ». Μιλάμε, πράγματι, για απύθμενο θράσος και θα ήθελα ειλικρινά να απευθύνω το ερώτημα – αν και δεν βλέπω κάποιον εκπρόσωπο της Ν.Δ. εδώ – πού ήταν, όταν όλοι οι εργαζόμενοι κατήγγειλαν όλες αυτές τις παρατυπίες ; ΄Η μήπως θα μας πουν, ότι δεν περιήλθαν ποτέ εις γνώση τους οι καταγγελίες για τα αίσχη των μικτών και εξωτερικών παραγωγών, οι καταγγελίες για το ύψος των συμβάσεων του προσωπικού ειδικών θέσεων κ.ο.κ.;
Επειδή άκουσα τον συνάδελφο από το ΠΟΤΑΜΙ τον κ. Δανέλλη να μιλάει για σπατάλες και για τη διαφάνεια, η οποία όπως τονίζει δεν εξασφαλίζεται μέσα από το παρόν νομοσχέδιο, θα ήθελα απλώς να του πω, ότι δεν έχει παρά να ρωτήσει τον επικεφαλής του κόμματός του, ώστε να πάρει μια ιδέα του τι σήμαιναν προκλητικά συμβόλαια.
Τι έκαναν, λοιπόν; Αντικατέστησαν την ΕΡΤ με το μόρφωμα της Δημόσιας Τηλεόρασης και της ΝΕΡΙΤ, το οποίο σύμφωνα με τα λεγόμενά τους αποτελούσε μνημείο αντικειμενικότητας, καθώς λειτουργούσε με πλήρη διαφάνεια και αξιοκρατικές προσλήψεις, αλλά ωστόσο έκρυβαν επιμελώς δηλώσεις και καταγγελίες μελών του Δ.Σ. και του Εποπτικού Συμβουλίου, όπως του πρώην μέλους του Δ.Σ. Θεόδωρου Καρούνου, ο οποίος κατήγγειλε τη ΝΕΡΙΤ για λογοκρισία και απέχθεια στη διαφάνεια ή του Ανδρέα Ζούλα, που είχε μιλήσει για μεθοδεύσεις, καθώς και του πρώην Προέδρου της ΝΕΡΙΤ.
Βεβαίως, η εξέλιξη αυτή βόλευε. Μια χαρά είχαν βολευτεί και με το κλείσιμο της ΕΡΤ και στη συνέχεια με την καχεκτική ΝΕΡΙΤ οι ακούραστοι συνοδοιπόροι της προηγούμενης συγκυβέρνησης – για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους – που προάσπιζαν τις μνημονιακές πολιτικές που εφάρμοζαν. Αναφέρομαι στα ιδιωτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία ακόμη και σήμερα πασχίζουν με νύχια και με δόντια να αποδείξουν, ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα σε αυτή τη χώρα λες και δεν μεσολάβησαν εκλογές, αλλά σαν να εξακολουθούν να είναι αυτοί οι πρωταγωνιστές της πολιτικής ζωής του τόπου. Φυσικά είναι κατανοητή η συμπεριφορά τους, γιατί δεν είναι άλλωστε και λίγο πράγμα να έρχεται μια κυβέρνηση που αμφισβητεί την παντοκρατορία τους και επιδιώκει να βάλει ένα τέλος στην ασυδοσία, η οποία τόσα χρόνια διέπει τη λειτουργία τους.
Δεν είναι λίγο πράγμα να συμπεριλαμβάνει ο Υπουργός των Οικονομικών στη λίστα με τις μεταρρυθμίσεις που έστειλε στους δανειστές πρόβλεψη για έσοδα 350 εκατομμυρίων ευρώ από την αδειοδότηση των καναλιών και των ραδιοφώνων.
Δεν είναι λίγο πράγμα να ζητά ο αρμόδιος Υπουργός Επικρατείας από τα κανάλια να πληρώσουν τα συσσωρευμένα τα τέσσερα τελευταία χρόνια χρέη τους προς το Δημόσιο, τα οποία φτάνουν το ποσό των 40 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο μάλιστα είναι και άμεσα απαιτητό.
Δεν είναι λίγο πράγμα να ζητά το Υπουργείο Οικονομικών να ελεγχθούν όλες οι συμβάσεις με τις οποίες πήραν δάνεια οι υπερχρεωμένες επιχειρήσεις μέσων μαζικής ενημέρωσης – και μιλάμε για δάνεια εκατοντάδων εκατομμυρίων – που δόθηκαν με όρους, ας πούμε, συζητήσιμους, για να χρησιμοποιήσουμε αυτόν τον ευγενή όρο.
Όσο για το επιχείρημα που ακούγεται περί συμψηφισμού χρεών με τηλεοπτικό χρόνο, απλώς θέλω να σας αναφέρω, ότι σύμφωνα με το άρθρο 15 του Συντάγματος μας, τα κανάλια πρέπει να παρέχουν υποχρεωτική και δωρεάν μετάδοση των εργασιών της Βουλής και των Επιτροπών της, καθώς και προεκλογικών μηνυμάτων των κομμάτων στο πλαίσιο του δημόσιου χαρακτήρα τους.
Έτσι το επιχείρημα, ότι οι κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Ν.Δ. παραβιάζοντας το Σύνταγμα προχωρούσαν στο χάρισμα εκατομμυρίων ευρώ σε φόρους, δεν σημαίνει απολύτως. τίποτα.
Δεν υπάρχει δηλαδή καμία υποχρέωση από την πλευρά της Κυβέρνησης να συμψηφίσει να οφειλόμενα προς το ελληνικό δημόσιο. Αντιθέτως, μπορεί να απαιτήσει τους φόρους και να αφήσει τους ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών σταθμών να προσφύγουν στα δικαστήρια, προκειμένου να διεκδικήσουν την δική τους αλήθεια εφόσον νιώθουν ότι αδικούνται.Σε κάθε περίπτωση κυρίες και κύριοι, αυτή η διαδικασία δεν μπορεί να γίνει αντίστροφα.
Κάτι τελευταίο: δεν σημαίνει κύριε Υπουργέ, ότι με το παρόν νομοσχέδιο αποκαθίσταται 100% το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Θέλω μία φράση να πω για αυτό. Το γεγονός είναι ότι δεν μπορούν λόγω νομικών κωλυμάτων να επιστρέψουν στις δουλειές τους άνθρωποι που επί χρόνια δούλευαν και πρόσφεραν στην ΕΡΤ, αναφέρομαι βεβαίως στους συμβασιούχους ορισμένου χρόνου, μια ειδική κατηγορία για την οποία ξέρω από πρώτο χέρι τι ακριβώς συμβαίνει. Βιώνουν μία κατάφορη αδικία, αφού δυστυχώς το προηγούμενο εργασιακό status δεν τους επιτρέπει αυτή τη στιγμή να αποκατασταθούν. Αυτό λοιπόν είναι ένα θέμα το οποίο εκτιμώ ότι πρέπει να το δούμε όλοι μαζί. Σας ευχαριστώ πολύ.
