Σάλος προκλήθηκε για μια ακόμη φορά από τις δηλώσεις του Π.Ρουμελιώτη στην επιτροπή για το χρέος της Βουλής ότι το ΔΝΤ εκπαίδευσε δημοσιογράφους για την πολιτική που ακολουθεί στην Ελλάδα. Για πολλοστή φορά ο δημοσιογραφικός κλάδος και τα θεσμικά του όργανα, σοκαρισμένα από τις αποκαλύψεις ζητάνε τα συγκεκριμένα ονόματα των δημοσιογράφων που μετείχαν στα σεμινάρια του ΔΝΤ όλα αυτά τα χρόνια. Ο πρώην εκπρόσωπος της χώρας μας στο ΔΝΤ ξεκαθάρισε πως τα ονόματα αυτά τα έχει ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ και η πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου δήλωσε πως θα ζητήσει τον κατάλογο. Στο ίδιο μήκος κύματος η ΕΣΗΕΑ, τα πειθαρχικά, τα ΜΜΕ και μεμονωμένοι τηλεδημοσιογράφοι στις εκπομπές τους, σοκαρισμένοι ζητάνε να χυθεί άπλετο φως στην υπόθεση εκμαυλισμού των δημοσιογράφων.
Η αποκάλυψη Ρουμελιώτη δεν προκαλεί ωστόσο καμία έκπληξη, ανεξάρτητα της κατάληξης που θα έχει αυτή τη φορά η υπόθεση «σεμιναρίων σε δημοσιογράφους». Και δεν προκαλεί έκπληξη γιατί όλοι στον δημοσιογραφικό κλάδο και στα ΜΜΕ γνωρίζουν πως η «εκπαίδευση» δημοσιογράφων αποτελεί πάγια τακτική των διεθνών οργανισμών και των μεγάλων εταιρειών. Το θέμα αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά το 2010, όταν στην επιτροπή για το σκάνδαλο της Ζίμενς κλήθηκε να καταθέσει ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Civitas Γιώργος Φλέσσας. Ο Γ Φλέσσας για πρώτη φορά μετά την ένταξη της χώρας στο μνημόνιο και την έλευση του ΔΝΤ αποκάλυψε πως το διεθνές ταμείο προσέλαβε την παγκόσμια εταιρεία συμβούλων Euro RSCG η οποία με τη σειρά της «προσέλαβε» τη Civitas προκειμένου να γίνουν σεμινάρια σε συγκεκριμένους δημοσιογράφους για την πολιτική του ΔΝΤ στην Ελλάδα. Ο Γ. Φλέσσας αρνήθηκε να κατονομάσει τους δημοσιογράφους και τα Μέσα τους, όπως αρνήθηκε και το Π. Ρουμελιώτης. Είπε μόνο πως για τέτοιες αναθέσεις η αμοιβή της εταιρείας φθάνει τις 10.000 ευρώ. Την περίοδο εκείνη είχαν διαρρεύσει διάφορα ονόματα δημοσιογράφων, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα. Κανείς ποτέ δεν έμαθε την αλήθεια.
Η παγκόσμια εταιρεία Euro RSCG έχει αναλάβει από το 2008 την επικοινωνιακή καμπάνια του ΔΝΤ σε όλο τον κόσμο μαζί με τις εταιρείες Hill & Knowlton και ΑΜΟ με συμβόλαια αξίας 1,5 και 2 εκατ. ευρώ. Η πολιτική της εταιρείας να διοργανώνει «εκπαιδευτικά σεμινάρια» σε όλες τις χώρες στις οποίες παρεμβαίνει το ΔΝΤ είναι μια πάγια τακτική. Σε αυτά τα σεμινάρια εκτός από δημοσιογράφους, μετέχουν και πολιτικοί ή σύμβουλοι εταιρειών επικοινωνίας. Το μείζον λοιπόν πρόβλημα που προκύπτει για το δημοσιογραφικό κλάδο, πέρα από τη αναγκαία αποκάλυψη το ποιοι συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι «εκπαιδεύτηκαν» για να παρέχουν το σέρβις του ΔΝΤ στα Μέσα τους, είναι ότι αποδέχεται την πολιτική αυτή. Την αποδέχεται σε όλες τις άλλες επιχειρήσεις χωρίς να παρεμβαίνει υπέρ της τήρησης των δημοσιογραφικών αρχών. Δεν αντιμετωπίζεται για παράδειγμα το φαινόμενο να κατέχουν δημοσιογράφοι θέσεις γραφείων Τύπου σε υπουργεία και παράλληλα να Κάνουν το ίδιο ρεπορτάζ στην εφημερίδα τους, όπως συμβαίνει σε συγκεκριμένη εφημερίδα και υπουργείο. Δεν αντιμετωπίζεται το φαινόμενο των pay roll ή των διπλών θέσεων στο δημόσιο.
Μετά το σάλο που προκλήθηκε ήδη ο Π. Ρουμελιώτης προσπάθησε να μειώσει την αξία της δήλωσης του με αόριστες αναφορές για κάποια σεμινάρια. Αυτό που ζητούν οι δημοσιογράφοι, να δοθούν στοιχεία ώστε να μην αιωρούνται γενικά και αόριστα υπόνοιες για το σύνολο του κλάδου, δεν θα μπορέσει ποτέ να επιτευχθεί αν ο ίδιος ο κλάδος δεν καταφέρει να εφαρμόσει τους κανόνες δεοντολογίας που υπάρχουν.
