ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΣΗΕΑΤου Αντώνη Παπαδόπουλου υποψήφιου για το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ με τους Ενωμένους Δημοσιογράφους
101 χρόνια μετά την ίδρυση της, με αφορμή το θάνατο άπορου δημοσιογράφου, η κηδεία του οποίου έγινε με έρανο των συναδέλφων του, η ΕΣΗΕΑ θα κληθεί να αντιμετωπίσει σ΄ ένα ρευστό πολιτικό και οικονομικό σκηνικό, σοβαρές προκλήσεις.
Οι καιροί απαιτούν ενότητα, αποτελεσματικές λύσεις και ενίσχυση της βοήθειας προς τους οικονομικά αδύναμους συναδέλφους, ανέργους ή και εργαζόμενους, πάση θυσία.
Κάποτε σκέφτηκαν το λαχείο των συντακών, τον ετήσιο χορό της Ένωσης.
Χρειάζεται τήρηση του προγράμματος, σφιχτή διαχείριση και ενεργοποίηση κάθε μέλους που μπορεί να προσφέρει.
Όχι δεν θα γυρίσουμε στο 1914. Θα κοιτάξουμε μπροστά.
Θέλουμε ευελιξία και όχι μόνο ¨καταγγέλλω¨ ..
Για μια ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, όχι μόνο συνδικαλιστικό όργανο, αλλά φορέα πνευματικής καλλιέργειας, γνώσης, επιμόρφωσης, διακίνησης ιδεών και σκέψεων με τακτικές ανοιχτές εκδηλώσεις – συναντήσεις των μελών, όπου θα συζητάμε για όλα, όχι μόνο για λεφτά. Δεν είναι μόνο οι συνελεύσεις.
Ας κάνουμε εκδηλώσεις, ας παντρέψουμε την τέχνη με τις ανησυχίες μας. Είναι με ψυχοφάρμακα οι μισοί συνάδελφοι κυρίως λόγω κατάθλιψης και απραξίας. Όχι, αδελφέ.
Θα κοντράρουμε την κρίση με εξωστρέφεια. Αυτή είναι η λύση. Θα τα μοιραστούμε όλα.
Παράκληση. Στην τελευταία αιμοδοσία στον ΕΔΟΕΑΠ δεν ήταν ούτε τριάντα άτομα και υπάρχουν συνάδελφοι που το έχουν ανάγκη. Δεν κοστίζει πολλές φορές η βοήθεια και έχουμε όλοι την δυνατότητα να προσφέρουμε.
