Στα χρόνια της εθνικής καταστροφής των Μνημονίων, με κορύφωση της έντασης την προηγούμενη δεκαετία, αλλά και την τελευταία επταετία Μητσοτάκη, όπου επιχειρήθηκε, χωρίς μεγάλα αποτελέσματα, η επούλωση των μεγάλων πληγών που άνοιξαν τότε, αρκετές από τις σταθερές με τις οποίες πορεύτηκε η χώρα σε αυτόν τον μισό αιώνα Μεταπολίτευσης έχουν υποστεί μεγάλες ρωγμές.
Η Δικαιοσύνη αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Το καταφύγιο των αδύνατων δεν υφίσταται ως τέτοιο εδώ και πολλά χρόνια, πολύ περισσότερο για τους αδύνατους, τους μη προνομιούχους. Οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης αμφισβητούνται και λοιδορούνται στη συντριπτική πλειοψηφία τους, οι πολίτες, σε ποσοστά άνω του 70% στις δημοσκοπήσεις, εκμυστηρεύονται την απαξία τους για τη λειτουργία του θεσμού της Δικαιοσύνης στην Ελλάδα, ενώ οι ίδιοι οι δικαστικοί, κυρίως εκείνοι που ανέρχονται στα ανώτατα αξιώματα της Θέμιδος, δυσκολεύονται να βρίσκονται σε απόσταση από την εκάστοτε κυβερνητική εξουσία.
Διαβάστε τη συνέχεια στο paron.gr
