Στο “Π” που κυκλοφορεί σύμερα
Ο καθένας εκπέμπει όπου θέλει, όταν το θέλει και κανείς δεν γνωρίζει και ο τηλεθεατής δεν ξέρει που θα δει τι. Το αδιέξοδο έχει ως εξής. Η Ελλάδα δεν έχει συντάξει το Προεδρικό Διάταγμα που προβλέπει ο νόμος 3592/2007 που ορίζει το Εθνικό Πρότυπο Αποκωδικοποίησης , η Digea, η κοινή εταιρεία των 7 σταθμών εθνικής εμβέλειας ηγείται της μετάβασης έχοντας το σύστημα αποκωδικοποίησης MPEG-4, χωρίς όμως στο εγχείρημα να συμμετέχει και η ΕΡΤ, η οποία ακόμη παραμένει στο MPEG-2 . Στην καλύτερη περίπτωση ο θεατής στο λεκανοπέδιο , πρέπει να έχει δέκτη και με τα δύο συστήματα για να παρακολουθήσει δωρεάν τα ψηφιακά προγράμματα.
Όμως για αυτό το αλαλούμ υπάρχει εξήγηση. Και αυτή βρίσκεται στην περιόδο διακυβέρνησης της χώρας από τη ΝΔ. Ο Θ. Ρουσόπουλος, με την ιδιότητα του υπουργού επικρατείας αρχικά έδωσε μόνο στην ΕΡΤ το δικαίωμα να εκπέμπει πιλοτικά 3 προγράμματα της με ψηφιακό σύστημα. Στο δίλημμα , MPEG-2 ή MPEG-4 η κρατική τηλεόραση επέλεξε το πρώτο, με το επιχείρημα πως το δεύτερο ήταν στα σπάργανα και δεν είχε ακόμη δοκιμαστεί.
Στη συνέχεια με το νόμου του 2007 ο Θ. Ρουσόπουλος έδωσε το προβάδισμα στην αγορά για να επιχειρήσει τη μετάβαση, δίνοντας και ημερομηνία έναρξης , στις 2 Νοεμβρίου 2008, η οποία και δεν τηρήθηκε. Υπήρχε και μια αντιπρόταση, από το Ροδόλφο Μορώνη, με την ιδιότητα του μέλους του ΕΣΡ, που έλεγε πως έπρεπε να εγκαταλειφθεί η αναλογική αδειοδότηση και να δημιουργηθεί ένας φορέας μετάβασης, με τη συμμετοχή υπουργείων, ιδιωτών και ΕΡΤ που θα αναλάμβανε το εγχείρημα. Προκρίθηκε η συνεργασία των ιδιωτικών σταθμών με την ΕΡΤ, όμως υπήρξε το ζήτημα της έμμεσης κρατικής ενίσχυσης . Η σχεδιαζόμενη συνεργασία σε κοινή εταιρεία αποκαλύφθηκε με ερώτηση βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, προς το ευρωκοινοβούλιο και το εγχείρημα εγκαταλείφθηκε . Χωρίς να υπάρχει φορέας, αδειοδότηση και εθνικό πρότυπο αποκωδικοποίησης η Digea πήρε το προβάδισμα κάνοντας μετάβαση σε 3 σημεία Ξυλόκαστρο, Θεσσαλονίκη (Χορτιάτης) και Αττική ( Αίγινα , Υμμητός), με MPEG-4 , ενώ η ΕΡΤ παρέμεινε στο MPEG-2 . Ως και σήμερα δεν εκδοθεί ο οριστικός χάρτης συχνοτήτων παρά μόνο ο μεταβατικός, που όπως προκύπτει δεν εφαρμόζεται κατά περίπτωση, αφού δεν υπάρχει σχέδιο για τη μετάβαση, ούτε και διάθεση για συνεργασία.
