Την υφεσιακή πολιτική των φόρων επιλέγει η κυβέρνηση για την τηλεόραση και το internet, με άλλοθι την άνευ κανόνων λειτουργία τους. Ο ειδικός φόρος τηλεόρασης, τον οποίο άφησε «προίκα» η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, λίαν συντόμως είναι πιθανό να γίνει και ειδικός φόρος internet, επιτείνοντας το χάος. Είναι σαφές πως η επιβάρυνση των δύο αγορών με νέους φόρους λειτουργεί και ως «απάντηση» στις ασύμμετρες επιθέσεις που δέχεται η κυβέρνηση από τους ιδιοκτήτες ΜΜΕ που έχουν ταυτιστεί με το Μνημόνιο και συχνά λειτουργούν σαν… συνεργάτες των δανειστών.
Το πρόβλημα, όμως, στο διαδίκτυο είναι άλλο, όπως σημειώναμε έγκαιρα προ εβδομάδων, αλλά αδυνατούν να το δουν στο υπουργείο Οικονομικών. Ακόμη και όλες οι ενημερωτικές ιστοσελίδες να επιβαρυνθούν, το ποσόν που θα συγκεντρωθεί θα είναι ψίχουλα σε σχέση με όσα συγκεντρώνουν άκοπα από την Ελλάδα η Google και το facebook. Προτού η κυβέρνηση αποφασίσει την επιβάρυνση ακόμα και των λίγων επιχειρήσεων που επιχειρούν να επιβιώσουν τηρώντας την εργατική νομοθεσία, ετοιμάζεται ένας νέος φόρος ο οποίος θα ευνοήσει τις πολυεθνικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα χωρίς να πληρώνουν χρήματα για τα κείμενα των ελληνικών media που περιφέρουν σε όλο τον πλανήτη. Η κυβέρνηση θα εισέπραττε πολύ περισσότερα χρήματα αν πήγαινε στις δύο εταιρείες που συγκεντρώνουν τη μεγαλύτερη διαφημιστική δαπάνη και τους ζητούσε φόρο. Κίνηση με την οποία θα συντάσσονταν και οι «θεσμοί», διότι και στις άλλες χώρες της ΕΕ το πρόβλημα είναι ακριβώς το ίδιο. Ο Δημήτρης Μάρης, με την ιδιότητα του προέδρου της ΕΝΕΔ, το έθεσε καθαρά στην επιστολή του προς τον υπουργό Επικρατείας Νίκο Παππά: «Με τον νόμο που προωθείτε, θα βάλετε ένα ακόμη ανάχωμα στη λειτουργία των ελληνικών online media. Ανάχωμα που δεν αφορά τις πολυεθνικές επιχειρήσεις που θα συνεχίσουν να τιμολογούν για τις υπηρεσίες τους στο εξωτερικό, χωρίς να απασχολούν εργαζομένους στη χώρα μας και χωρίς να αποδίδουν φορολογικά έσοδα». Με τον τρόπο αυτό, όπως υποστηρίζει, η κυβέρνηση θα πλήξει «περαιτέρω την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων, δημιουργώντας εταιρείες δύο ταχυτήτων». Εδώ, όμως, χρειάζεται και η συνδρομή των παραδοσιακών εκδοτών, των εκδοτών ψηφιακών Μέσων και του ΑΠΕ, ώστε να υπάρξει ένα κοινό μέτωπο απέναντι στους μεγάλους του internet αλλά και στην κλοπή των κειμένων, που θριαμβεύει στο ελληνικό internet. Όπου υπήρξε συνεργασία εντός ΕΕ η Google αναγκάστηκε είτε να αποσύρει υπηρεσίες, όπως έγινε στην Ισπανία, είτε να συμβιβαστεί, όπως συνέβη στη Γαλλία.
